Blog'dan Yazılar

Sizler için profesyonel yazarlarımız ile hazırladığımız makalelerimizi okuyun ve kendinizi geliştirin.

Sanallaştırma Nedir?
Sanallaştırma Nedir?
Sanallaştırma, mevcut bulunan fiziksel donanımın sanal makineler (virtual machines)yardımıyla çok daha verimli kullanılabilmesini sağlayan, çeşitli yazılım ve donanımbağımlılıklarını ortadan kaldıran, bu sayede de yeni ürün ve servis geliştirme maliyetlerindebüyük tasarruflar sağlayan bir yazılım çözümüdür. Çözümde kullanılan sanal makinenintanımını ilk defa Popek ve Goldberg yaptı. Onlara göre sanal makine “gerçek makineninetkili, soyutlanmış bir kopyasıydı”.Bu makalede önce sanallaştırmanın detaylarından, çeşitlerinden, daha sonra da başlıca açıkkaynak kodlu ve ticari sanallaştırma yazılımlarından, VMware ürününden, altyapısından veçözümleri arasındaki ayırt edici özelliklerden bahsedilecektir. Sanal makineler işlevlerinegöre iki temel grupta incelenebilir:• Sistem Sanal Makineleri: Bu tip sanal makineler kullandıkları fiziksel kaynağı(gerçek makine kaynaklarını) paylaşımlı olarak kullanırlar. Herbir sanal makine kendiişletim sistemine sahiptir. Bir arayüz yardımı ile donanımsal paylaşımlar ayarlanır. Butip sanal makineler donanım seviyesinde çalışabileceği gibi mevcut bir işletimsisteminin üzerinde, işletim sistemi kaynakları üzerinden de çalışabilir. Bu makaledeele almayı planlanan VMware ürünleri de bu sınıfta değerlendirilebilir.• Proses Sanal Makinesi: Herhangi bir işletim sistemi üzerinde modül olarak çalışır vetek bir prosesin işletilmesine olanak sağlar. Kullanılmasındaki amaç platformbağımsız bir ortam sağlayarak üzerinde çalışacak programcıkların donanım ya daişletim sistemi limitlerine göre yeniden dizayn edilmesinin önüne geçmektir. Bu sanalmakineyi aslında JAVA ve .NET platformlarından tanıyoruz. Java uygulamaları JVM(Java Virtual Machine), .NET uygulamaları ise CLR (Common Language Runtime)kullanırlar. Örneğin bizim yazdığımız bir java kodu derlendikten sonra hangi işletimsisteminde olduğuna bakılmaksızın konak işletim sistemi üzerinde kurulu olan JVMmodülü tarafından çalıştırılır. Bu sayede yazılımcı Linux tabanlı makinelerde ayrı,Windows tabanlı makinelerde ayrı çalışacak uygulamalar yazmak zorunda bırakılmaz.Sanallaştırma yazılımı, üzerinde yüklü olduğu donanımı, sanal makinaların sanal kaynaklarıolarak organize eder ve paylaştırır. İşte sanallaştırma yazılımları bu paylaşımı ne kadar etkin,akıllı ve sorunsuz yapabilirlerse o derece başarılı sayılırlar.2Şekil 1-1 – Genel Sanallaştırma MimarisiSanal makine kullanımı küçük, orta ya da büyük, her ölçekte şirket için oldukça önemliimkanlar sağlamaktadır. Bunların önemli birkaç tanesinden aşağıda bahsedilmiştir.i. Sunucu kapasitesini yüksek verimle kullanma imkanı sağlar.ii. İhtiyaç duyulduğunda çok hızlı bir şekilde yeni sunucu oluşturulabilir.iii. Kuruluşun ölçeğine göre donanım maliyetlerinde %50 ye varan düşüş sağlanır.iv. İhtiyaç olduğu anda test veya yazılım geliştirme için yeni sunucular oluşturmaolanağı sağlanmış olur.v. Operasyonel kurulum ve bakım maliyetlerinde %80 e varan azalma görülür.vi. Herhangi bir problem anında, sanal sunucuları çok hızlı bir şekilde yeniden çalışırduruma getirebilme imkanı vardır.vii. Merkezi yönetim ile tüm sunucuları tek bir merkezden izleme ve raporlamaimkânı sağlanır.viii. Sanal işletim sistemine kurulmuş olan herhangi bir uygulamayı, yeni bir anabilgisayara geçilirken sanal işletim sistemini durdurup, işletim sistemi dosyasınıyeni bilgisayara taşıdıktan sonra tekrar çalıştırarak kalınan yerden devam etmekolaylığı sağlanmış olur.ix. Windows altında eski sürüm Windows, Linux, Mac veya Linux altında Windows,Mac ( vs vs … ) çalıştırılabilmiş olur.
Sanallaştırma Nedir? Ne İşe Yarar?
Sanallaştırma Nedir? Ne İşe Yarar?
Sanallaştırma nedir ? Sanallaştırma, kurulu olan işletim sistemimizin üzerine, sanal bir işletim sistemi kurmaktır.Başka bir deyişle mevcut fiziksel kaynağı, mantıksal yapılara bölerek fiziksel kaynağı verimli kullanmaktır.    Örnek üzerinde anlatacak olursak Windows kurulu olan bir bilgisayara, başka bir windows sürümü veya Linux dağıtımı olan bir işletim sistemi kurabiliriz.Kuracağımız işletim sistemi, asıl işletim sisteminden bağımsızdır fakat donanım kaynaklarını ortak kullanırlar.Peki neden böyle bir şeye ihtiyaç duyuyoruz?   Sanallaştırmanın ne gibi faydaları vardır?   Diyelim ki Ubuntu’nun yeni sürümü çıktı ve siz bunu denemek istiyorsunuz.Bilgisayarınıza format atıp ubuntu kurmak tabi ki zor olacaktır.Sanallaştırma yazılımları sayesinde bu kolayca mümkün olur.Her iki işletim sistemini aynı anda kullanabilirsiniz.Veya Linux hoşunuza gitmedi fakat Windows’tan da kopmak istemiyorsunuz.Bunun için sanallaştırma yazılımlarını kullanarak her iki işletim sistemini de kullanabilirsiniz.İstediğiniz zaman bu kurduğunuz işletim sistemini silebilirsiniz.Bu iki işletim sistemi arasında sürükle bırak yöntemi ile dosyalarınızı rahatça aktarabilirsiniz.Ayrıca bu yazılımlar sayesinde bir işletim sisteminden diğerine, bilgisayarı yeniden başlatmadan rahatça geçebilirsiniz.Sanallaştırmanın bir diğer faydası da, güvenmediğiniz bir yazılımı önce sanal makinede test edip daha sonra ana makinenizde kullanabilirsiniz.   Sanal makine oluşturulacağı zaman, sanal makinenin kullanacağı kadar bir donanım tahsis edilir.Kullandığımız donanım (Ram,işlemci,hard disk) paylaşımlı olarak kullanıldığı için donanım verimli şekilde kullanılır ve performans artışı sağlanır.Sanallaştırmanın bir diğer önemli faydası da şudur.Bir yerde onlarca server olduğunu düşünelim.Bunların hepsi için donanım,soğutma ve elektrik masrafı olacaktır.Sanallaştırma ile bu server’ları bir server içerisinde toplayarak enerji ve zaman tasarrufu sağlanabilir.Görüldüğü gibi sanallaştırma sunucular üzerinde de yapılabilmektedir       SnapShot Nedir?      Burada bahsedebileceğimiz önemli konulardan birisi de Snapshot‘tır.Snapshot, geri yükleme noktasına benzeyen, sanal işletim sisteminin o anki görüntüsünü alma işlemidir.Aldığımız görüntüye istediğimiz zaman geri dönebilir, istediğimiz zaman tek tıkla snapshot oluşturabiliriz.Bunun için VMware workstation üzerinde üst kısımdaki menüde bulunan VM üzerinden Snapshot>>Take Snapshot tıklayarak oluşturabiliriz.Saving State %100 olduğunda snapshot alma işlemimiz tamamlanacaktır.Yüklü olan Snapshot’ları yönetmek için ise Snapshot>>Snapshot Manager ‘i kullanabiliriz.Go To ile yüklü Snapshot’ a gidebiliriz    Sanallaştırma için kullanılabilecek yazılımlar ;    ->VMware,Virtual Box (Sun),Virtual PC (Microsoft),Xen,Promox…  ->VMware ESX Server, Microsoft Virtual Server, Windows Server 2008 Hyper-V gibi sanallaştırma yazılımları da server’lar için kullanılır.
VMWARE NSX NETWORK SANALLAŞTIRMA PLATFORMU NEDİR?
VMWARE NSX NETWORK SANALLAŞTIRMA PLATFORMU NEDİR?
NSX, sanal makinenin operasyonel modelinin ağ yapıları için de kullanılmasını sağlayan, VMware’ın yazılım tanımlı veri merkezi (Software Defined Data Center – SDDC) modelinde kullanılan ağ sanallaştırma platformudur. NSX ile ağ fonksiyonları (anahtarlama, yönlendirme​​, güvenlik duvarı) hipervizöre gömülü bir şekilde tüm veri merkezi yapısında dağıtık olarak sağlanır. Bu model ile sanal ağlar ve servisler için bir platform gibi çalısan “Network Hypervisor” katmanı elde edilir. Aynı sanal makineler gibi, altyapıyı oluşturan fiziksel donanımlardan tamamı ile bağımsız bir şekilde, sanal ag topolojileri tanımlanır ve yönetilir. NSX, tüm ağ modelini, yalnızca yazılım katmanını kullanarak, tekrar tekrar oluşturabilir; en basitten en karmaşığa kadar farklı ağ topolojilerinin saniyeler içerisinde ayarlanmasını sağlar. Kullanıcılar çok farklı karakteristiklere sahip ağları, birçok servis kombinasyonuna ve çok daha üst güvenlik seviyesine sahip bir şekilde oluşturur. YararlarıBir uygulamayı (Application) oluşturan sanal iş yükünün içinde çalışacağı ağ topolojisinin tanımlanması ve iletişime başlaması süresi günlerden saniyelere düşer.İş yüklerine saniyeler içerisinde üst seviye, granüler güvenlik profilleri tanımlanabilir.Fiziksel ağ topolojisi ve donanımlarından bağımsız olarak iş yükleri oluşturulur ve yine fiziksel coğrafik sınır tanımadan dinamik bir şekilde taşınabilir.Ekosistem içerisindeki üçüncü parti üretici çözümleri ile gelişmiş güvenlik ve ağ servisleri sağlanabilir. VMware NSX, yazılım tanımlı veri merkezi (SDDC) mimarisinin temelini oluşturan, tepeden tırnağa yepyeni bir ağ operasyonel modelini gerçekleştirmektedir. NSX, ağ modelini ve tanımlarını yazılım seviyesinde oluşturduğu için, veri merkezi operatörleri daha önce fiziksel ağlar ile başaramadıkları seviyede çevikliğe, güvenliğe ve ekonomik faydaya sahip olurlar. NSX, mantıksal anahtarlama, yönlendirme, güvenlik duvarı, yük dengeleme, VPN, kalite servisleri ve izleme yeteneklerine sahip, uçtan uca bütünlüğü sağlayan, mantıksal ağ bileşenleri ve servisleri sağlar.​ Operasyon •    Merkezi grafiksel ve komut satırı arayüzleri, “Traceflow”, “SPAN”, “IPFIX” gibi hem alışılagelmis hem de yeni araçlar ile yapının proaktif bir şekilde izlenebilmesi. Ayrıca VMware vRealize Network Insight ve Log Insight platformları ile en detaylı şekilde gelişmiş analitik ve sorun çözme yetenekleri Dinamik Güvenlik Politikası •    “NSX Service Composer” sayesinde dinamik, akıllı, güvenlik grupları oluşturabilme. Yalnızca IP adresi veya MAC adresine bağımlı kalmadan bir iş yükünün hangi “Cluster” veya uygulama üzerinde çalıstığına, hangi işletim sistemine sahip olduğu, “Active Directory” ‘ de hangi grupta olduğundan, bu ve birçok kriterin aynı anda “AND / OR” eşleştirmesi yapılarak akıllı bir şekilde tanımlanmasına kadar gelişmiş seviyede politika tanımlarının yapılabilmesi Bulut Yönetimi •    vRealize Automation ve Openstack ile entegrasyon Üçüncü Parti Entegrasyon•    “NGFW” , “IDS/IPS” , “Agentless AV” , “Operations and Visibility” vb. çeşitli kategorilerde faaliyette olan üçüncü parti üreticiler ile “Management/Control/Data Plane” seviyesinde tam entegrasyona açık bir sistem vCenter yapıları arasında ağ ve güvenlik (Cross vCenter Networking and Security) •  vCenter ve veri merkezi sınırları dışında ağ ve güvenlik servislerinin sağlanması ve bu sayede felaket kurtarma, aktif aktif veri merkezi senaryolarının gerçekleştirilmesi VMware NSX Lisans Tipleri VMware, kurumların yazılım tanımlı veri merkezi modeline ihtiyaçlarına yönelik şekilde verimli olarak geçebilmesi adına farklı NSX modelleri sunmaktadır. Standard Ağ yapılarında otomasyon ve çeviklige ihtiyaç duyan kurumlar için Advanced Standard özellikler ve ayrıca veri merkezinde üst seviyede granüler güvenliğe ihtiyaç duyan kurumlar için Enterprise Advanced özellikler ve ayrıca birden fazla vCenter yapısında ve veri merkezinde ağ/güvenlik hizmetlerini sağlamak isteyen kurumlar Başlıca Özellikler Anahtarlama: Veri merkezi içinde ve veri merkezleri arasında, yönlendirme kullanılan fiziksel altyapılarda dahi (Layer 3 / Routed), mantıksal anahtarlama grubu (Layer 2 Broadcast Domain) oluşturabilme (VXLAN Based Overlay) Yönlendirme: Sanal ağlar arasında, hipervizör Kernel seviyesinde, aktif “Scale Out” dinamik yönlendirmeGüvenlik: Tek bir hipervizör üzerinde dahi Kernel seviyesinde 20 Gbps’ e kadar dağıtık “Stateful” güvenlik duvarı, “Active Directory” destegi, fiziksel altyapıdan sanal altyapıya geçiş noktalarında (Kuzey – Güney) çevresel sınırı sağlayan “NSX Edge” özelliğiYük Dengeleme “SSL Ooad” ve “ Pass Through” özelliklerine sahip Layer 4 – Layer 7 yük dengeleme, “Server Health Check” , programlanabilirlik ve trafik modelleme için “Application Rule” desteğiVPN: “Site to Site” ve “Remote Access VPN” desteğiNSX Gateway: “VXLAN” ve “VLAN” yapıları arasında anahtarlama desteği (fiziksel ve sanal iş yükleri arasında iletişim)NSX API: Restful API destekleyen herhangi bir bulut yönetim platformu ile entegrasyon ve kuruma özgü otomasyon yapılabilmesiOtomasyonNSX, ağ tanımlarının yapılma süresinin uzunluğunu, konfigürasyon hatalarını ve masraflı süreçleri; otomasyon saglayarak ve yapılan tanımlardaki insan hatalarını ortadan kaldırarak çözer. NSX ağ tanımlarını yazılım katmanında gerçekleştirerek fiziksel ağ altyapılarındaki dar boğazları ortadan kaldırır. vRealize Automation ve Openstack gibi bulut yönetim platformları ile de üst seviyede entegrasyon yapılarak daha gelismiş otomasyon tanımları sağlanabilir.Uygulama SürekliliğiAĞ SANALLAŞTIRMA ve YAZIMLI TANIMLI VERİ MERKEZİ VMware NSX, yazılım tanımlı veri merkezi (SDDC) mimarisinin temelini oluşturan, tepeden tırnağa yepyeni bir ağ operasyonel modelini gerçekleştirmektedir. NSX, ağ modelini ve tanımlarını yazılım seviyesinde oluşturduğu için, veri merkezi operatörleri daha önce fiziksel ağlar ile başaramadıkları seviyede çevikliğe, güvenliğe ve ekonomik faydaya sahip olurlar. NSX, mantıksal anahtarlama, yönlendirme, güvenlik duvarı, yük dengeleme, VPN, kalite servisleri ve izleme yeteneklerine sahip, uçtan uca bütünlüğü sağlayan, mantıksal ağ bileşenleri ve servisleri sağlar.ÖNEMLİ ÖZELLİKLERAnahtarlamaVeri merkezi içinde ve veri merkezleri arasında, yönlendirme kullanılan fiziksel altyapılarda dahi (Layer 3 / Routed), mantıksal anahtarlama grubu (Layer 2 Broadcast Domain) oluşturabilme (VXLAN Based Overlay) YönlendirmeSanal ağlar arasında, hipervizör Kernel seviyesinde, aktif “Scale Out” dinamik yönlendirme GüvenlikTek bir hipervizör üzerinde dahi Kernel seviyesinde 20 Gbps’ e kadar dağıtık “Stateful” güvenlik duvarı, “Active Directory” desteği, fiziksel altyapıdan sanal altyapıya geçiş noktalarında (Kuzey – Güney) çevresel sınırı sağlayan “NSX Edge” özelliği Yük Dengeleme“SSL Ooad” ve “ Pass Through” özelliklerine sahip Layer 4 – Layer 7 yük dengeleme, “Server Health Check” , programlanabilirlik ve trafik modelleme için “Application Rule” desteği VPN“Site to Site” ve “Remote Access VPN” desteği NSX Gateway“VXLAN” ve “VLAN” yapıları arasında anahtarlama desteği (fiziksel ve sanal iş yükleri arasında iletişim) NSX APIRestful API destekleyen herhangi bir bulut yönetim platformu ile entegrasyon ve kuruma özgü otomasyon yapılabilmesi OtomasyonNSX, ağ tanımlarının yapılma süresinin uzunluğunu, konfigürasyon hatalarını ve masraflı süreçleri; otomasyon sağlayarak ve yapılan tanımlardaki insan hatalarını ortadan kaldırarak çözer. NSX ağ tanımlarını yazılım katmanında gerçekleştirerek fiziksel ağ altyapılarındaki dar boğazları ortadan kaldırır. vRealize Automation ve Openstack gibi bulut yönetim platformları ile de üst seviyede entegrasyon yapılarak daha gelismiş otomasyon tanımları sağlanabilir. Uygulama SürekliliğiNSX, bir uygulama yapısını oluşturan ağ topolojisini, fiziksel ağ donanımlarından tamamı ile bagımsız olarak gerçeklestirdigi için, ağ ve güvenlik politikaları ilgili iş yüküne direkt olarak ilişkilendirilir. Kurumlar tüm uygulama ortamını (Application Stack) uzak veri merkezlerine kolaylıkla kopyalayabilir, bir veri merkezinden diğerine taşıyabilir, hibrit bulut ortamında dakikalar içerisinde oluşturabilir. Tüm bunlar, fiziksel ağ donanımı üzerinde konfigürasyon yapılmasına gerek kalmadan, uygulamalarda bir değişiklik yapılmadan, gerçekleştirilir.
VMware sanal makinelerini yedeklemek ve geri yüklemek için DPM ‘yi kullanma
VMware sanal makinelerini yedeklemek ve geri yüklemek için DPM ‘yi kullanma
Bu makalede, VMware vCenter ve vSphere Hiper Yöneticisi ‘nin (ESXi) 5,5, 6,0, 6,5 veya 6,7 sürümlerinde çalışan sanal makineleri yedeklemek için Data Protection Manager (DPM) sürüm 1801 ve üzeri sürümünün nasıl kullanılacağı açıklanmaktadır. Desteklenen VMware özellikleri DPM 1801 ve üzeri, VMware sanal makinelerini yedeklerken aşağıdaki özellikleri sağlar: Banda yedekleme DPM 2019 tarafından desteklenir. Aracısız yedekleme: DPM, sanal makineyi yedeklemek için vCenter veya ESXi sunucusuna bir aracının yüklenmesini gerektirmez. Bunun yerine, yalnızca IP adresini veya tam etki alanı adını (FQDN) ve DPM ile VMware sunucusunun kimliğini doğrulamak için kullanılan oturum açma kimlik bilgilerini belirtin. Bulut tümleşik yedekleme: DPM, iş yüklerini disk, bant ve buluta korur. DPM ‘nin yedekleme ve kurtarma iş akışı, uzun süreli saklama ve şirket dışı yedekleme yönetmenize yardımcı olur. VCenter tarafından yönetilen VM ‘Leri Algıla ve koru: DPM, bir VMware sunucusunda (vCenter veya ESXi sunucusu) dağıtılan VM ‘Leri algılar ve korur. Dağıtım boyutunuz büyüdükçe, VMware ortamınızı yönetmek için vCenter ‘ı kullanın. DPM, vCenter tarafından yönetilen VM ‘Leri de algılar, böylece büyük dağıtımları koruyabilirsiniz. Klasör düzeyinde otomatik koruma: vCenter, sanal makinelerinizi VM klasörlerinde düzenlemenizi sağlar. DPM bu klasörleri algılar ve klasör düzeyinde VM ‘Leri korumanıza olanak sağlar ve tüm alt klasörleri içerir. Klasörler korunurken, DPM yalnızca bu klasördeki VM ‘Leri korumakla kalmaz, daha sonra eklenen VM ‘Leri de korur. DPM, günlük olarak yeni VM ‘Leri algılar ve bunları otomatik olarak korur. VM ‘lerinizi özyinelemeli klasörlerde düzenlediğinizde, DPM özyinelemeli klasörlerde dağıtılan yeni VM ‘Leri otomatik olarak algılar ve korur. DPM yerel bir disk, ağ dosya sistemi (NFS) veya küme depolama alanı üzerinde depolanan VM ‘Leri korur. DPM yük dengeleme için geçirilen VM ‘Leri korur: Yük Dengeleme için VM ‘Ler geçirildiğinde DPM, VM korumasını otomatik olarak algılar ve devam ettirir. DPM, gerekli dosyaları daha hızlı kurtarmaya yardımcı olan tüm VM ‘leri kurtarmadan dosyaları/klasörleri bir Windows VM ‘den kurtarabilir. Önkoşullar ve sınırlamalar Bir VMware sanal makinesini yedeklemeye başlamadan önce, aşağıdaki sınırlamalar ve Önkoşullar listesini gözden geçirin. VCenter Server ‘ı (Windows üzerinde çalışan) Windows Server olarak korumak için DPM kullanıyorsanız, bunu sunucunun FQDN ‘sini kullanarak VMware sunucusu olarak koruyamazsınız. VCenter Server statik IP adresini geçici bir çözüm olarak kullanabilirsiniz. FQDN kullanmak istiyorsanız, korumayı Windows Server olarak durdurmanız, koruma aracısını kaldırmanız ve ardından FQDN kullanarak VMware sunucusu olarak eklemeniz gerekir. VMware sunucusu olarak FQDN kullanarak vCenter Server (Windows üzerinde çalışan) koruyorsanız, vCenter Server Windows Server olarak koruyamazsınız. Ortamınızdaki ESXi sunucularını yönetmek için vCenter kullanıyorsanız, DPM koruma grubuna vCenter (ve ESXi değil) ekleyin. DPM, VMware VM ‘lerini ikincil bir DPM sunucusuna koruyamıyor. İlk DPM yedeklemesinden önce Kullanıcı anlık görüntülerini yedekleyemezsiniz. DPM ilk yedeklemeyi tamamladıktan sonra Kullanıcı anlık görüntülerini yedekleyebilirsiniz. DPM, doğrudan geçiş diskleri ve fiziksel ham cihaz eşlemeleri (pRDM) ile VMware VM ‘lerini koruyamaz. DPM, VMware vApps ‘i algılayamaz veya koruyamıyor. DPM, VMware VM ‘lerini mevcut anlık görüntülerle koruyamıyor. Aşağıdaki ağ bağlantı noktalarının açık olduğundan emin olun: MABS ve vCenter arasında TCP 443 TCP 443 ve MABS ile ESXi Konağı arasında TCP 902 VMware ‘yi korumak için DPM ‘yi yapılandırma Aşağıdaki bilgiler, VMware for DPM koruması için nasıl yapılandırılacağı hakkında ayrıntılı bilgi sağlar. DPM ile VMware sunucusu arasında iletişim kurmak için, VMware kimlik bilgilerini yapılandırın ve DPM ile VMware vCenter Server veya VMware vSphere hiper yönetici (ESXi) sunucusu arasında güvenli bir bağlantı kurun. Hem vCenter Server hem de ESXi sunucusu kullanırsanız, yalnızca vCenter Server DPM ile çalışacak şekilde yapılandırın. DPM ‘ye ESXi sunucuları eklemeniz gerekmez. VMware sunucusunu yönetmek için DPM, VMware sunucularına erişmek için geçerli kimlik bilgilerine ihtiyaç duyuyor. Kimlik bilgisi yönetimi DPM, bir VMware sunucusuyla iletişim kurmak için bir aracı kullanmaz. Bunun yerine, DPM, VMware sunucusuyla uzaktan iletişimini doğrulamak için bir Kullanıcı adı ve parola kimlik bilgileri kullanır. DPM ‘nin bir VMware sunucusuyla iletişim kurduğu her seferinde DPM ‘nin kimliği doğrulanmalıdır. Kimlik bilgilerini değiştirmek gerekli olduğundan ve bir veri merkezinde benzersiz kimlik bilgileri gerektiren birden fazla vCenter sunucusu bulunabilir ve bu kimlik bilgilerini izlemek bir sorun olabilir. Ancak, DPM, kimlik bilgilerini güvenli bir şekilde depolamak ve yönetmek için VMware kimlik bilgilerini yönetme özelliğine sahiptir. Kimlik bilgileri hakkında aşağıdaki ayrıntıları göz önünde edin: Bir kimlik bilgisi, birden çok VMware sunucusunun kimliğini doğrulamak için kullanılabilir. Açıklama, Kullanıcı adı ve parola gibi kimlik bilgisi ayrıntıları güncelleştirildikten sonra DPM, tüm VMware sunucularıyla iletişim kurmak için bu kimlik bilgilerini kullanır. Bir kimlik bilgisi, yalnızca bir VMware sunucusunun kimliğini doğrulamak için kullanılmıyorsa silinebilir. VMware kimlik bilgilerini Yönet özelliğini açın DPM Yönetici Konsolu Yönetim‘ e tıklayın. Yönetilecek varlıklar listesinde üretim sunucuları‘ na tıklayın. Araç şeridinde, VMware kimlik bilgilerini Yönet‘ e tıklayın. Kimlik bilgilerini Yönet iletişim kutusu açılır. Kimlik bilgilerini Yönet iletişim kutusunu kullanarak kimlik bilgilerini ekleyebilir, güncelleştirebilir veya silebilirsiniz. Kimlik bilgilerini ekleme, güncelleştirme veya silme hakkında ayrıntılı bilgi için aşağıdaki bölümlere bakın. VMware sunucusu kimlik bilgilerini ekleme VMware sunucusundaki kimlik bilgileriyle eşleştirmek için DPM sunucusuna bir kimlik bilgisi eklersiniz. DPM sunucusundaki kimlik bilgisinin VMware sunucusundaki kimlik bilgisiyle aynı olması gerektiğini unutmayın. Kimlik bilgisi eklemek için kimlik bilgilerini Yönet iletişim kutusunda: Kimlik bilgisi ekle iletişim kutusunu açmak için Ekle ‘ ye tıklayın.  Bilgilerinizi ad, Açıklama, Kullanıcı adıve parola alanlarına yazın. Gerekli alanlara metin ekledikten sonra Ekle düğmesi etkin olur. Ad , kimlik bilgilerini Yönet Iletişim kutusunun kimlik bilgisi sütununda görünen addır. Ad , gerekli bir alandır ve kimlik bilgileri için tanıtıcıdır. Bu alan daha sonra düzenlenemiyor. Kimlik bilgisinin adını değiştirmek isterseniz, yeni bir kimlik bilgisi eklemeniz gerekir. Açıklama , kimlik bilgilerini Yönet iletişim kutusunda kimlik bilgilerini tanıyabilmeniz veya ayırt edebilmeniz için açıklayıcı bir metin veya alternatif addır. Açıklama metni, isteğe bağlı bir alandır ve kimlik bilgilerini Yönet Iletişim kutusunun Açıklama sütununda görüntülenir. Kullanıcı adı ve parola , sunucuya erişmek için kullanılan Kullanıcı hesabının Kullanıcı adı ve parolasıdır. Her iki alan de gereklidir. Yeni kimlik bilgilerinizi kaydetmek için Ekle ‘ ye tıklayın. Kimlik bilgilerini oluşturduktan sonra, bunları bir VMware sunucusu ile kimlik doğrulaması yapmak için kullanabilirsiniz. VMware sunucusu kimlik bilgilerini güncelleştirme Çoğu kuruluşun, güvenlik nedenleriyle veya personelin yaptığı değişiklikler nedeniyle kimlik bilgilerini güncelleştirmesi gerekir. VMware sunucusu kimlik bilgileri değiştirildiğinde, DPM tarafından kullanılan kimlik bilgilerinin de güncellenmesi gerekir. Bir VMware sunucusunun kimlik bilgileri (Kullanıcı adı ve parola) değiştirildiyse, eşleşen kimlik bilgilerini DPM ‘ye eklemeniz gerekir. DPM ‘de kimlik bilgilerini eşleştirdikten sonra, aşağıdaki adımları kullanarak VMware sunucusu kimlik bilgilerini güncelleştirin: DPM Yönetici Konsolu ‘nda Yönetim‘ e tıklayın. Yönetilecek varlıklar listesinde üretim sunucuları‘ na tıklayın. Bilgisayar listesinde, kimlik bilgilerinin güncellenmesi gereken VMware sunucusunu seçin. Örnek görüntüde, demovcenter1. Contoso.com , bozuk kimlik bilgileri olan VMware sunucusudur.  Yönetici Konsolu araç şeridinde Ayarları Değiştir‘ e tıklayın. Ayarları Değiştir iletişim kutusu açılır. DPM sunucusundaki tüm kimlik bilgilerini görüntüler. Örnek görüntüde demovcenter_002 , demovcenter1 ile EŞLEŞTIRMEK için DPM kimlik bilgileridir. Contoso.com. Listeden, VMware kimlik bilgisini eşleştirmek için DPM sunucusundaki kimlik bilgisini seçin ve Güncelleştir‘ e tıklayın. Görüntüde, bir üretim sunucusunun kimlik doğrulamasını demovcenter_002 ve demovcenter1. Contoso.com artık korunuyor.  VMware sunucusu kimlik bilgilerini sil Kimlik bilgilerini sildiğinizde, kimlik bilgisini DPM sunucusundaki listeden kaldırıyorsunuz demektir. DPM, bir üretim sunucusunun kimliğini doğrulamak için kullanılan bir kimlik bilgisini silmenizi sağlar. Bir kimlik bilgisini silmek için DPM Yönetici Konsolu, Yönetim ‘ e tıklayın, üretim sunucuları ‘ na tıklayın ve araç şeridinde, VMware kimlik bilgilerini Yönet ‘ e tıklayın. Kimlik bilgilerini Yönet iletişim kutusunda kimlik bilgisini seçin. Kimlik bilgisinin herhangi bir üretim sunucusu ile ilişkilendirilmediğinden emin olun. Kimlik bilgisini listeden kaldırmak için Sil ‘ e tıklayın. DPM ile VMware sunucusu arasında güvenli iletişim kurma DPM, bir HTTPS kanalı üzerinden VMware sunucusu ile güvenli bir şekilde iletişim kurar. Güvenli iletişim oluşturmak için, hem VMware sunucusuna hem de DPM sunucusuna bir güvenilen sertifika yüklersiniz. VCenter bağlantınızda bağlantı güvenli değilse, DPM sunucusuna bir sertifika yükleyerek güvenli hale getirebilirsiniz. VMware sunucusuyla güvenli bir bağlantı kurmak için aynı sertifikayı kullanın. DPM ile vCenter arasında güvenli bir iletişim kanalı olduğunu doğrulamak için DPM sunucusunda bir tarayıcı açın ve VMware sunucusuna erişin. Chrome kullanıyorsanız ve geçerli bir sertifikanız yoksa şu örnekte olduğu gibi URL ‘de üst çizgi görürsünüz: Internet Explorer kullanıyorsanız ve geçerli bir sertifikanız yoksa şu URL ‘ye eriştiğinizde şu iletiyi görürsünüz: Hatayı onarmak için DPM sunucusuna ve VMware sunucusuna geçerli bir sertifika yüklersiniz. Önceki görüntülerde DPM sunucusunda geçerli bir sertifika vardır ancak sertifika, güvenilen kök sertifika yetkilisi deposunda değildir. Bu durumu onarmak için, sertifikayı VMware sunucusuna ekleyin. Sertifika iletişim kutusunda, sertifika yolu sekmesinde, sertifikayı görüntüle‘ ye tıklayın. Yeni sertifika iletişim kutusunda, Ayrıntılar sekmesine tıklayın ve ardından Dosyaya Kopyala ‘ ya tıklayarak Sertifika Verme Sihirbazı ‘ nı açın. Sertifika dışarı aktarma sihirbazında İleri‘ ye tıklayın ve dışarı aktarma dosyası biçimi ekranında der kodlamalı ikili X. 509.440 (. CER), ardından İleri‘ ye tıklayın. Dışarı aktarılacak dosya ekranında, sertifikanız için bir ad yazın ve İleri‘ ye tıklayın. Sertifika dışarı aktarma Sihirbazı‘nı gerçekleştirmek için son ‘ a tıklayın. Verdiğiniz sertifikayı bulun. Sertifikaya sağ tıklayın ve sertifika Içeri aktarma Sihirbazı‘nı açmak Için sertifikayı yükler ‘ i seçin. Sertifika Içeri aktarma sihirbazında yerel makine ‘ ye ve ardından İleri‘ ye tıklayın. Sertifikayı sertifika deposu ekranına yerleştirmek istediğiniz konumu bulmak için, tüm sertifikaları aşağıdaki depolama alanına yerleştir ‘ e tıklayın ve ardından da Araştır‘ a tıklayın. Sertifika deposu Seç iletişim kutusunda, Güvenilen kök yetkili sertifikası ‘ nı seçin ve Tamam‘ ı tıklatın.  İleri ‘ ye tıklayın ve sertifikayı başarıyla içeri aktarmak için son ‘ a tıklayın. Sertifikayı ekledikten sonra, bağlantının güvenli olduğunu doğrulamak için vCenter sunucunuzda oturum açın.  VMware sunucusuna yeni bir kullanıcı hesabı ekleme DPM, VMware sunucusu ile iletişim kurmak ve kimlik doğrulaması yapmak için Kullanıcı adınızı ve parolanızı kimlik bilgileri olarak kullanır. Bir vCenter Kullanıcı hesabı, bir VM ‘yi başarılı bir şekilde korumak için gereken en az aşağıdaki ayrıcalıklara sahiptir. Aşağıdaki tablo, oluşturduğunuz Kullanıcı hesabına atamanız gereken ayrıcalıkları yakalar: VCenter 6,5 Kullanıcı hesabı ayrıcalıkları VCenter 6,7 Kullanıcı hesabı ayrıcalıkları Veri deposu cluster.Configbir veri deposu kümesi Veri deposu cluster.Configbir veri deposu kümesi DataStore. AllocateSpace DataStore. AllocateSpace Veri deposu. veri deposuna gözatamazsınız Veri deposu. veri deposuna gözatamazsınız Veri deposu. alt düzey dosya işlemleri Veri deposu. alt düzey dosya işlemleri Global. Disable yöntemleri Global. Disable yöntemleri Global. Enable yöntemleri Global. Enable yöntemleri Küresel. lisanslar Küresel. lisanslar Global. log olayı Global. log olayı Global. Manage özel öznitelikler Global. Manage özel öznitelikler Global. set özel özniteliği Global. set özel özniteliği Ana bilgisayar. yerel işlemler. Sanal makine oluştur Ana bilgisayar. yerel işlemler. Sanal makine oluştur Network. assign ağı Network. assign ağı Kaynak. Sanal makineyi kaynak havuzuna ata Kaynak. Sanal makineyi kaynak havuzuna ata vApp. sanal makine Ekle vApp. sanal makine Ekle vApp. assign kaynak havuzu vApp. assign kaynak havuzu vApp. Unregister vApp. Unregister VirtualMachine.Configurlama. Cihaz Ekle veya Kaldır VirtualMachine.Configurlama. Cihaz Ekle veya Kaldır Sanal machine.Configurlama. Disk kirası Sanal machine.Configurlama. Disk kirası al Sanal machine.Configurlama. Yeni Disk Ekle Sanal machine.Configurlama. Yeni Disk Ekle Sanal machine.Configurlama. İleri Sanal machine.Configurlama. Gelişmiş yapılandırma Sanal machine.Configurlama. Disk değişiklik izleme Sanal machine.Configurlama. Disk değişiklik izlemeyi Değiştir Sanal machine.Configurlama. Konak USB cihazı Sanal machine.Configuration.Configure USB cihazı Sanal machine.Configurlama. Sanal diski Genişlet Sanal machine.Configurlama. Sanal diski Genişlet Sanal machine.Configurlama. Sahip olunan dosyaları sorgula Sanal machine.Configurlama. Sahip olunan dosyaları sorgula Sanal machine.Configurlama. Swapfile yerleşimi Sanal machine.Configurlama. Swapfile yerleşimini değiştirme Sanal makine. Konuk Işlemleri. Konuk Işlemi program yürütme Sanal makine. Konuk Işlemleri. Konuk Işlemi program yürütme Sanal makine. Konuk Işlemleri. Konuk Işlemi değişiklikleri Sanal makine. Konuk Işlemleri. Konuk Işlemi değişiklikleri Sanal makine. Konuk Işlemleri. Konuk Işlemi sorguları Sanal makine. Konuk Işlemleri. Konuk Işlemi sorguları Sanal makine. Uyor. Cihaz bağlantısı Sanal makine. Uyor. Cihaz bağlantısı Sanal makine. Uyor. VIX API tarafından Konuk işletim sistemi yönetimi Sanal makine. Uyor. VIX API tarafından Konuk işletim sistemi yönetimi Sanal makine. Uyor. Gücü kapat Sanal makine. Uyor. Gücü kapat Sanal makine. Envanter. Yeni oluştur Sanal makine. Envanter. Yeni oluştur Sanal makine. Inventory. Remove Sanal makine. Inventory. Remove Sanal makine. Inventory. Register Sanal makine. Inventory. Register Sanal makine. Sağlama. disk erişimine Izin ver Sanal makine. Sağlama. disk erişimine Izin ver Sanal makine. Sağlama. dosya erişimine Izin ver Sanal makine. Sağlama. dosya erişimine Izin ver Sanal makine. Sağlama. salt okuma disk erişimine Izin ver Sanal makine. Sağlama. salt okuma disk erişimine Izin ver Sanal makine. Sağlama. sanal makine indirmeye Izin ver          Sanal makine. Sağlama. sanal makine indirmeye Izin ver          Sanal makine. Anlık görüntü yönetimi. Anlık görüntü oluşturma Sanal makine. Anlık görüntü yönetimi. Anlık görüntü oluşturma Sanal makine. Anlık görüntü yönetimi. Anlık görüntüyü kaldır Sanal makine. Anlık görüntü yönetimi. Anlık görüntüyü kaldır Sanal makine. Anlık görüntü yönetimi. Anlık görüntüye dön Sanal makine. Anlık görüntü yönetimi. Anlık görüntüye dön  Not Aşağıdaki tabloda vCenter 6,0 ve vCenter 5,5 Kullanıcı hesapları için ayrıcalıklar listelenmektedir. VCenter 6,0 Kullanıcı hesabı ayrıcalıkları VCenter 5,5 Kullanıcı hesabı ayrıcalıkları DataStore. AllocateSpace Network. assign Global. Manage özel öznitelikler DataStore. AllocateSpace Global. set özel özniteliği VirtualMachine.Config. Değişiklik izleme dosyanız Ana bilgisayar. yerel işlemler. Sanal makine oluştur VirtualMachine. State. RemoveSnapshot Network. Ağ ata VirtualMachine. State. CreateSnapshot Kaynak. Sanal makineyi kaynak havuzuna ata VirtualMachine. sağlama. DiskRandomRead Sanal machine.Configurlama. Yeni Disk Ekle VirtualMachine. etkileşim. PowerOff Sanal machine.Configurlama. İleri VirtualMachine. Inventory. Create Sanal machine.Configurlama. Disk değişiklik izleme VirtualMachine.Config. AddNewDisk Sanal machine.Configurlama. Konak USB cihazı VirtualMachine.Config. HostUSBDevice Sanal machine.Configurlama. Sahip olunan dosyaları sorgula VirtualMachine.Config. AdvancedConfig Sanal machine.Configurlama. Swapfile yerleşimi VirtualMachine.Config. Swapyerleştirmesini Sanal makine. Etkileşim. güç kapalı Global. ManageCustomFields Sanal makine. Envanteri. Yeni oluştur   Sanal makine. Sağlama. disk erişimine Izin ver   Sanal makine. Alınıyor. Salt okuma disk erişimine izin ver   Sanal makine. Anlık görüntü yönetimi. Anlık görüntü oluştur   Sanal makine. Anlık görüntü yönetimi. Anlık görüntüyü kaldır   Bu ayrıcalıkların atanması için önerilen adımlar: Bir rol oluşturun, örneğin, BackupAdminRole VSphere Web istemcisinde Gezgin menüsünde Yönetim > rolleri‘ ne tıklayın. Roller sağlayıcısı açılan menüsünde, rolün uygulandığı vCenter Server seçin. Roller bölmesinde, rol oluştur iletişim kutusunu açmak ve bir rol oluşturmak için ‘ + ‘ öğesine tıklayın.  Rolü, Backupadminroleolarak adlandırın. Rol için ayrıcalıkları (önceki madde işaretli listede tanımlanır) seçin ve Tamam‘ a tıklayın. Yeni bir kullanıcı oluşturun, örneğin, BackupAdmin Bir kullanıcı oluşturduğunuzda, bu kullanıcının korumak istediğiniz nesnelerle aynı etki alanında olması gerekir. VSphere Web Istemcisinde Gezgin menüsünde, Yönetim‘ e tıklayın. Yönetim menüsünde, Kullanıcılar ve gruplar‘ a tıklayın. Yeni bir kullanıcı oluşturmak için, Kullanıcılar sekmesinde, Yeni Kullanıcı iletişim kutusunu açmak için ‘ + ‘ seçeneğine tıklayın. Rol için bir Kullanıcı adı ve parola sağlayın. Kullanıcı adı olarak BackupAdmin ‘ i kullanın. Ek bilgiler isteğe bağlıdır. BackupAdminRole rolünü Kullanıcı, BackupAdmin olarak ata VSphere Web Istemcisinde gezgin menüsünde, Yönetim‘ e tıklayın. Yönetim menüsünde genel izinler‘ e tıklayın. Genel izinler bölmesinde Yönet sekmesine tıklayın. Yönet sekmesinde ‘ + ‘ öğesine tıklayarak izin Ekle iletişim kutusunu açın. Izin Ekle Iletişim kutusunda Ekle‘ ye tıklayın. Kullanıcıları/grupları seç iletişim kutusunda, etki alanı menüsünden doğru etki alanını seçin, ardından Kullanıcı/Grup sütununda backupadmin‘ i seçin ve Ekle‘ ye tıklayın. Kullanıcı adı, Şu biçimdeki kullanıcılar alanında görünür: domain\BackupAdmin. Izin Ekle iletişim kutusuna dönmek için Tamam ‘ ı tıklatın. Atanan rol alanındaki açılan menüden,, backupadminrolerolünü seçip Tamam‘ a tıklayın. Yeni Kullanıcı ve rol ilişkilendirmesi Yönet sekmesinde görünür. DPM ‘ye bir VMware sunucusu ekleme DPM Yönetici Konsolu, Yönetim > üretim sunucuları > Ekle ‘ ye tıklayarak üretim sunucusu ekleme Sihirbazı ‘ nı açın. Üretim sunucusu türünü seçin ekranında, VMware sunucuları‘ nı seçin ve İleri‘ ye tıklayın.  Bilgisayarları seçin ekranında, aşağıdaki bilgileri sağlayın: Sunucu adı/IP adresi: VMware sunucusu tam etki alanı adını (fQDN) veya IP adresini girin. SSL bağlantı noktası: VMware sunucusuyla iletişim kurmak IÇIN kullanılan SSL bağlantı noktası numarasını seçin. DPM, güvenli bir bağlantı üzerinden VMware sunucularıyla iletişim kurmak için HTTPS kullanır. VMware sunucularıyla başarıyla iletişim kurmak için DPM, bu VMware sunucusu için yapılandırılmış SSL bağlantı noktası numarasını gerektirir. VMware sunucuları farklı SSL bağlantı noktalarıyla açıkça yapılandırılmamışsa, varsayılan bağlantı noktası, 443 ile devam edin. Kimlik bilgilerini belirtin: bu VMware sunucusu ile kimlik doğrulamak için gereken kimlik bilgilerini seçin. Gerekli kimlik bilgisi henüz DPM ‘ye eklenmemişse yeni kimlik bilgisi ekle‘ yi seçin. Ardından, kimlik bilgileri için ad, açıklama, Kullanıcı adı ve parola sağlayın. Alanları doldurduktan sonra, sunucuyu VMware sunucuları listesine eklemek için Ekle ‘ ye tıklayın. Listeye daha fazla VMware sunucusu eklemek istiyorsanız, bu adımı yineleyin. Listeye sunucu eklemeyi tamamladıysanız İleri‘ ye tıklayın. Özet ekranında, eklemek istediğiniz sunucuyu seçin ve Ekle‘ ye tıklayın. VMware sunucularını DPM ‘ye ekledikten sonra, kullanılabilir koruma yöntemleri hakkında bilgi için bkz. yedeklemeyi yapılandırma . Güvenli iletişim protokolünü devre dışı bırak Kuruluşunuz güvenli iletişim protokolü (HTTPS) kullanmak istemiyor, devre dışı bırakmak için bir kayıt defteri anahtarı oluşturabilirsiniz. Bu kayıt defteri anahtarını oluşturmak için: Aşağıdaki metni kopyalayıp bir. txt dosyasına yapıştırın.Windows Registry Editor Version 5.00[HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Microsoft\Microsoft Data Protection Manager\VMWare]"IgnoreCertificateValidation"=dword:00000001 Dosyayı Disablesecuyeniden kimlik doğrulama. regadıyla DPM sunucusuna kaydedin. Kayıt defteri girişini etkinleştirmek için dosyaya çift tıklayın. Yedeklemeyi Yapılandır VMware sunucusu (ler) i DPM ‘ye eklendikten sonra, DPM ‘de korumayı başlatmaya neredeyse hazırsınız demektir. Ancak, korumaya başlamadan önce DPM ‘nin kısa vadeli depolama için kullanabileceği disk depolaması ayırmanız gerekir. Depolama ekleme hakkında yönergeler için bkz. DPM ‘ye depolama ekleme. Depolama ekledikten sonra, VMware VM ‘Leri için bir koruma grubu oluşturmak üzere yeni koruma grubu oluşturma Sihirbazı ‘nı kullanmaya hazırlanın. Klasör düzeyinde koruma VMware, sanal makineleri dilediğiniz gibi düzenlemenizi sağlayan VM klasörlerini sağlar. DPM, VM ‘leri içeren klasörlerin basamaklı düzeylerini ve tek tek sanal makineleri koruyabilir. Koruma için bir klasör seçtikten sonra, bu klasör içindeki tüm klasörler (ve VM ‘Ler) otomatik olarak algılanır ve korunur. Bu, klasör düzeyinde koruma olarak adlandırılır. DPM, VM ‘Ler için korumayı algılar ve yapılandırır (DPM sunucusunun yerel saat dilimine bağlı olarak). DPM yeni VM ‘Lerin oluşturulduğunu algıladığında, DPM bu günün sonuna kadar korumayı yapılandırır. Kümelenmiş VMware sunucularının korumasını genişletme Büyük VMware dağıtımlarında, tek bir vCenter sunucusu binlerce VM ‘yi yönetebilir. DPM, VMware sunucu kümelerinin genişleme korumasını destekler. Yeni genişleme özelliği bir VMware kümesi ile DPM sunucusu arasındaki bire bir ilişkinin sınırını kaldırır. Bir VM ‘yi, tanınan DPM sunucularının herhangi birine bir koruma grubuna ekleyebilirsiniz. Birden çok DPM sunucusu, tek bir vCenter sunucusu tarafından yönetilen VM ‘Leri korumak için kullanılabilir. Ancak, belirli bir zamanda yalnızca bir DPM sunucusu, bir VM ‘yi veya klasörü koruyabilir. Bir DPM sunucusu tarafından zaten korunan VM ‘Ler ve klasörler başka bir DPM sunucusu tarafından seçilemez. Genişleme korumasını dağıtmak için en az iki DPM sunucusu olmalıdır. Aşağıdaki örnek grafikte, D1 ve D2, N1, N2, N3 ve N4 düğümlerinde barındırılan tüm sanal makineler tarafından görülebilir. D1 veya D2 üzerindeki koruma grupları oluşturulduğunda, herhangi bir sanal makine eklenebilir. Sanal makineleri bir disk, bant veya buluta yedekleme DPM, VMware VM ‘lerini disk, bant ve Azure bulutuna yedekleyebilir. Yeni koruma grubunu oluştururken koruma yöntemini belirtirsiniz. Yanlışlıkla silme veya bozulma senaryoları gibi tüm işlemsel kurtarma senaryoları için diske yedekleyin. Uzun süreli saklama veya site dışı yedekleme gereksinimleri için banda veya bulutayedekleyin. DPM, Windows VM ‘lerinin uygulamayla tutarlı yedeklemelerini ve Linux VM ‘lerinin dosya ile tutarlı yedeklemelerini sağlar (VMware araçlarını konuğa yüklersiniz). Sanal makineyi Banda yedekleme  Not DPM 2019 için geçerlidir Şirket içi VMware yedekleme verilerinde uzun süreli saklama için artık VMware yedeklemelerini banda etkinleştirebilirsiniz. Yedekleme sıklığı, bant sürücülerinde, bekletme aralığına (1-99 yıldan farklı olacak şekilde değişir) göre seçilebilir. Bant sürücülerindeki verilerin her ikisi de sıkıştırılabilir ve şifrelenir. DPM 2019, korunan VM ‘yi geri yüklemek için ALR (alternatif konum kurtarma) & hem OLR ‘yi (özgün konum kurtarma) destekler. Aşağıdaki yordamı kullanın: DPM Yönetici Konsolu ‘nda koruma > koruma grubu oluştur ‘ a tıklayarak yeni koruma grubu oluşturma Sihirbazı ‘ nı açın. Grup üyelerini seçin sayfasında, korumak Istediğiniz VMware VM ‘lerini seçin. Veri koruma yöntemini seçin sayfasında bant kullanarak uzun vadeli koruma istiyorum‘ u seçin. Uzun vadeli hedefler > bekletme aralığınıbelirtin bölümünde, bant verilerinizi ne kadar süreyle saklamak istediğinizi belirtin (1-99 yıl). Yedekleme sıklığı ‘ nda istediğiniz yedekleme sıklığını seçin. Bant ve kitaplık ayrıntılarını seçin sayfasında, bu koruma grubunun yedeklenmesi için kullanılacak bant ve kitaplığı belirtin. Yedekleme verilerinin sıkıştırılacağını veya şifreleneceğini de belirtebilirsiniz. VMware VM ‘Leri için bir koruma grubu oluşturma Yönetici Konsolu koruma‘ ya tıklayın. Araç şeridinde Yeni ‘ ye tıklayarak yeni koruma grubu oluşturma Sihirbazı ‘ nı açın. Koruma grubu türünü seçin ekranında sunucular ‘ ı seçin ve İleri‘ ye tıklayın.  Grup üyelerini seçin ekranında, kullanılabilir Üyeler klasörlerini genişletin ve korunacak klasörleri seçin ve İleri‘ ye tıklayın. Bir klasörü seçtikten sonra, üye seçilen Üyeler listesine eklenir. Zaten bir DPM sunucusu tarafından korunan öğeler yeniden seçilemez. Kullanılabilir Üyeler listesindeki öğenin üzerine gelindiğinde bir öğeyi koruyan DPM sunucusunu görüntüleyin. Veri koruma yöntemini seçin ekranında, bir koruma grubu adıyazın ve ardından koruma yöntemini seçin. Koruma yöntemi için, bir sabit sürücüde kısa süreli koruma, banda uzun vadeli yedekleme veya buluta çevrimiçi koruma seçeneklerinden birini belirleyebilirsiniz. Koruma yönteminizi seçtikten sonra İleri‘ ye tıklayın.Tek başına bir bandınız veya DPM sunucusuna bağlı bant kitaplığınız varsa, bant kullanarak uzun süreli korumaistiyorum ‘ u seçebilirsiniz. Kısa dönem hedeflerini belirtin ekranında, bekletme aralığı için verilerinizin diskte tutulduğu gün sayısını belirtin. Uygulama kurtarma noktaları çekilirken zamanlamayı değiştirmek istiyorsanız, Değiştir ‘ e tıklayın. Hızlı tam yedekleme sekmesinde, hızlı tam yedeklemelerin alındığı zamana (ler) ve haftanın günleri için yeni bir zamanlama seçin. Varsayılan değer her gün 8 saat, DPM sunucusu için yerel saat olur. İstediğiniz kısa vadeli hedefleri varsa İleri‘ ye tıklayın. Uzun vadeli hedefleri belirtinbölümünde uzun süreli depolama için bantta verileri depolamak istiyorsanız, bant verilerini ne kadar süreyle saklamak istediğinizi belirtin (1-99 yıl). Yedekleme sıklığı‘ nda, banttaki yedeklemelerin ne sıklıkta çalışacağını belirtin. Sıklık, belirttiğiniz bekletme aralığını temel alır: Bekletme aralığı 1-99 yıl arası olduğunda, yedeklemelerin günlük, haftalık, iki haftalık, aylık, üç aylık, altı aylık veya yıllık olarak gerçekleşmesini seçebilirsiniz. Bekletme aralığı 1-11 ay arası olduğunda, yedeklemelerin günlük, haftalık, iki haftalık veya aylık olarak gerçekleşmesini seçebilirsiniz. Bekletme aralığı 1-4 hafta arası olduğunda, yedeklemelerin günlük veya haftalık olarak gerçekleşmesini seçebilirsiniz. Tek başına bir bant sürücüsünde, tek bir koruma grubu için DPM günlük yedeklemeler için bantta yeterli alan kalmayana kadar aynı bandı kullanır. Ayrıca, banttaki farklı koruma gruplarından verileri de birlikte bulabilirsiniz. Bant ve kitaplık ayrıntılarını Seç sayfasında, kullanılacak bant/kitaplığı ve verilerin bantta sıkıştırılması ve şifrelenmesi gerekip gerekmediğini belirtin. Disk ayırmayı İncele ekranında, önerilen disk ayırmaları görüntülenir. Öneriler saklama aralığı, iş yükü türü ve korunan verilerin boyutunu temel alır. İleri’ye tıklayın. Çoğaltma oluşturma yöntemini seçin ekranında, koruma grubundaki verilerin ilk çoğaltmasının nasıl gerçekleştirileceğini belirtin. Ağ üzerinden çoğaltmayı tercih ederseniz yoğun olmayan bir zaman seçmeniz önerilir. Büyük miktarlarda veri veya en iyi durumda olmayan ağ koşulları için, verileri çıkarılabilir medya kullanarak çevrimdışı olarak çoğaltmayı düşünebilirsiniz. Tutarlılık denetimi seçenekleri ekranında, tutarlılık denetimlerini nasıl otomatikleştirmek istediğinizi seçin. Veri çoğaltma tutarsız hale geldiğinde veya bir zamanlamaya göre çalıştırmak için bir denetim etkinleştirebilirsiniz. Otomatik tutarlılık denetimini yapılandırmak istemiyorsanız el ile denetim gerçekleştirebilirsiniz. El ile denetim çalıştırmak için DPM konsolunun koruma alanındaki koruma grubuna sağ tıklayın ve tutarlılık denetimi gerçekleştir‘ i seçin. Çevrimiçi koruma verilerini belirtin ekranında, korumak istediğiniz veri kaynaklarını seçin. Çevrimiçi yedekleme zamanlamasını belirtin ekranında, disk yedeğinden Azure ‘a ne sıklıkta bir yedekleme yapmak istediğinizi belirtin. Her bir yedek oluşturulduğunda bir kurtarma noktası oluşturulur. Çevrimiçi saklama Ilkesini belirtin ekranında, verilerinizi Azure ‘da ne kadar süreyle saklamak istediğinizi belirtin. DPM ‘den Azure ‘a yedekleme hakkında daha fazla bilgi için, Azure Backup Ile DPM iş yüklerini yedekleyin. Çevrimiçi çoğaltma Seç ekranında, ilk yedek kopyanızı oluşturma yönteminizi seçin. Varsayılan seçenek, verilerinizin ilk yedek kopyasını ağ üzerinden göndermektir. Ancak, büyük miktarda veriniz varsa, çevrimdışı yedekleme özelliğinin kullanılması daha fazla olabilir. Adım adım yönergeler de dahil olmak üzere daha fazla bilgi için bkz. Azure ‘da çevrimdışı yedekleme makalesi. Özet ekranında ayarları gözden geçirin. Koruma grubunun performansını iyileştirmeye ilgileniyorsanız, performansı etkileyen DPM Işlemlerini En Iyi duruma getirme makalesine bakın. Koruma grubu için tüm ayarlardan memnun olduktan sonra, Grup Oluştur ‘ a tıklayarak koruma grubunu oluşturun ve ilk yedek kopyayı tetikleyin. Durum ekranı görünür ve koruma grubunuzun oluşturulması ve ilk yedeklemeinizin durumu hakkında bir güncelleştirme sağlar. VMware sanal makinelerini geri yükleme Bu bölümde, VMware VM kurtarma noktalarınıgeri yüklemek için DPM ‘nin nasıl kullanılacağı açıklanmaktadır. Verileri kurtarmak için DPM kullanma hakkında genel bakış için bkz. Korumalı verileri kurtarma. DPM Yönetici Konsolu, kurtarılabilir verileri bulmanın iki yolu vardır-arama veya tarama. Verileri kurtarırken, verileri veya bir VM ‘yi aynı konuma geri yüklemek isteyebilirsiniz. Bu nedenle DPM, VMware VM yedeklemeleri için üç kurtarma seçeneğini destekler. Özgün konum kurtarma (olr) -KORUMALı bir VM ‘yi özgün konumuna geri yüklemek için olr ‘yi kullanın. Bir VM ‘yi yalnızca bir disk eklendiyse veya silinmediyse, yedekleme gerçekleştiyse, özgün konumuna geri yükleyebilirsiniz. Diskler eklendiyse veya silinirse, alternatif bir konum kurtarma kullanmanız gerekir. Alternatif Konum Kurtarma (ALR) -özgün VM eksik olduğunda veya özgün VM ‘yi rahatsız etmek ISTEMIYORSANıZ, VM ‘yi alternatif bir konuma kurtarın. Bir VM ‘yi alternatif bir konuma kurtarmak için bir ESXi konağının, kaynak havuzunun, klasörün ve depolama veri deposunun ve yolun konumunu sağlamanız gerekir. Geri yüklenen VM ‘nin orijinal VM ‘den ayırt edilmesine yardımcı olmak için DPM, VM adına “-Kurtarılan” ekler. Tek dosya konumu kurtarma (ıLR) -korunan VM bir Windows Server sanal makinesi Ise, sanal makinenin içindeki bireysel dosyalar/klasörler DPM ‘nin ILR özelliği kullanılarak kurtarılabilir. Tek tek dosyaları kurtarmak için bu makalenin ilerleyen kısımlarında yer alarak bulunan yordama bakın. Kurtarma noktasını geri yükleme DPM Yönetici Konsolu Kurtarma görünümü ‘ ne tıklayın. Kurtarmak istediğiniz VM ‘yi bulmak için, tarama bölmesini kullanın veya filtre uygulayın. Bir VM veya klasör seçtiğinizde, bölmedeki Kurtarma noktaları kullanılabilir kurtarma noktalarını görüntüler.  Kurtarma noktaları alanında, bir kurtarma noktasının alındığı tarih seçmek için Takvim ve açılır menüleri kullanın. Kalın yazı tipinde takvim tarihleri kullanılabilir kurtarma noktalarına sahip. Araç şeridinde, Kurtarma Sihirbazı‘nı açmak için kurtar ‘ ı tıklatın.  Kurtarma seçeneklerini belirtin ekranına Ilerlemek için İleri ‘ ye tıklayın. Kurtarma seçeneklerini belirtin ekranında, ağ bant genişliği azaltmayı etkinleştirmek istiyorsanız Değiştir‘ e tıklayın. Ağ azaltmayı devre dışı bırakmak için İleri‘ye tıklayın. Bu sihirbaz ekranında, VMware VM ‘Leri için başka bir seçenek bulunmamaktadır. Ağ bant genişliği kısıtlaması ‘ nı değiştirmeyi seçerseniz, kısıtlama iletişim kutusunda ağ bant genişliği kullanımını azaltmayı etkinleştir ‘ i seçerek açın. Etkinleştirildikten sonra ayarları ve iş zamanlamasınıyapılandırın. Kurtarma türü seçin ekranında, özgün örneğe mi yoksa yeni bir konuma mi kurtarılacağı seçin ve İleri‘ ye tıklayın. Özgün örneğe kurtar‘ ı seçerseniz, sihirbazda başka seçimler yapmanıza gerek kalmaz. Özgün örnek için veriler kullanılır. Herhangi bir konakta sanal makine olarak kurtar‘ ı seçerseniz, hedef belirtin ekranında ESXi Konağı, kaynak havuzu, klasörve yolbilgilerini girin.  Özet ekranında, ayarlarınızı gözden geçirin ve kurtarma işlemini başlatmak için kurtar ‘ ı tıklatın. Kurtarma durumu ekranı, kurtarma işleminin ilerlemesini gösterir. Bir VM ‘den tek bir dosyayı geri yükleme  Not Bir VM yedeğinden tek bir dosyanın geri yüklenmesi yalnızca disk kurtarma noktalarından mümkündür. Korunan bir VM kurtarma noktasından tek tek dosyaları geri yükleyebilirsiniz. Bu özellik yalnızca Windows Server VM ‘Leri için kullanılabilir. Tek tek dosyaları geri yükleme, VMDK ‘ye gözatıp istediğiniz dosya (ler) i, kurtarma işlemini başlatmadan önce, tüm VM ‘yi geri yüklemeye benzer. Tek bir dosyayı kurtarmak veya bir Windows Server VM ‘sinden dosya seçmek için: DPM Yönetici Konsolu Kurtarma görünümü ‘ ne tıklayın. Kurtarmak istediğiniz VM ‘yi bulmak için, tarama bölmesini kullanın veya filtre uygulayın. Bir VM veya klasör seçtiğinizde, bölmedeki Kurtarma noktaları kullanılabilir kurtarma noktalarını görüntüler.  Için kurtarma noktaları: bölmesinde, istenen kurtarma noktası (ler) i içeren tarihi seçmek için takvimi kullanın. Yedekleme ilkesinin nasıl yapılandırıldığına bağlı olarak, tarihler birden fazla kurtarma noktasına sahip olabilir. Kurtarma noktasının alındığı günü seçtikten sonra, doğru kurtarma süresini seçtiğinizden emin olun. Seçilen tarihin birden çok kurtarma noktası varsa, kurtarma zamanı açılır menüsünde bunu seçerek kurtarma noktanızı seçin. Kurtarma noktasını seçtikten sonra kurtarılabilir öğelerin listesi yol: bölmesinde görünür. Kurtarmak istediğiniz dosyaları bulmak için, yol bölmesinde kurtarılabilir öğe sütunundaki öğeye çift tıklayarak açın. Kurtarmak istediğiniz dosya, dosya veya klasörleri seçin. Birden çok öğe seçmek için, her öğeyi seçerken CTRL tuşuna basın. Kurtarılabilir öğe sütununda görünen dosya veya klasör listesinde arama yapmak için yol bölmesini kullanın. Aşağıdaki arama listesi alt klasörlerde arama yapmaz. Alt klasörlerde arama yapmak için klasörü çift tıklayın. Alt bir klasörden üst klasöre geçmek için yukarı düğmesini kullanın. Birden çok öğe (dosya ve klasör) seçebilirsiniz, ancak aynı ana klasörde olmaları gerekir. Aynı kurtarma işinde birden çok klasörden öğe kurtaramazsınız. Kurtarma için öğe (ler) i seçtiğinizde, Yönetici Konsolu araç şeridinde Kurtarma Sihirbazı‘nı açmak için kurtar ‘ ı tıklatın. Kurtarma Sihirbazı ‘nda, Kurtarma seçimini İncele ekranı, kurtarılacak seçili öğeleri gösterir. Kurtarma seçeneklerini belirtin ekranında, ağ bant genişliği azaltmayı etkinleştirmek istiyorsanız Değiştir‘ e tıklayın. Ağ azaltmayı devre dışı bırakmak için İleri‘ye tıklayın. Bu sihirbaz ekranında, VMware VM ‘Leri için başka bir seçenek bulunmamaktadır. Ağ bant genişliği kısıtlaması ‘ nı değiştirmeyi seçerseniz, kısıtlama iletişim kutusunda ağ bant genişliği kullanımını azaltmayı etkinleştir ‘ i seçerek açın. Etkinleştirildikten sonra ayarları ve iş zamanlamasınıyapılandırın. Kurtarma türünü seçin ekranında İleri‘ ye tıklayın. Yalnızca dosya veya klasör (ler) i bir ağ klasörüne kurtarabilirsiniz. Hedef belirtin ekranında, dosyalarınız veya klasörleriniz için bir ağ konumu bulmak üzere Araştır ‘ a tıklayın. DPM, kurtarılan tüm öğelerin kopyalandığı bir klasör oluşturur. Klasör adı, DPM_day-ay-yıl ön ekine sahiptir. Kurtarılan dosyalar veya klasör için bir konum seçtiğinizde, bu konumun (hedef, hedef yol ve kullanılabilir alan) ayrıntıları sağlanır.  Kurtarma seçeneklerini belirtin ekranında, hangi güvenlik ayarının uygulanacağını seçin. Ağ bant genişliği kullanımını azaltmayı tercih edebilirsiniz, ancak daraltma varsayılan olarak devre dışıdır. Ayrıca, San kurtarma ve bildirim etkin değildir. Özet ekranında, ayarlarınızı gözden geçirin ve kurtarma işlemini başlatmak için kurtar ‘ ı tıklatın. Kurtarma durumu ekranı, kurtarma işleminin ilerlemesini gösterir. VMware paralel yedeklemeleri DPM ‘nin önceki sürümlerinde, paralel yedeklemeler yalnızca koruma grupları arasında gerçekleştirilir. DPM 2019 ile, tek bir koruma grubundaki tüm VMWare sanal makineleri yedeklemenizin paralel olması ve daha hızlı VM yedeklemelerine başlamamanız gerekir. Tüm VMWare Delta çoğaltma işleri paralel olarak çalışır. Varsayılan olarak, paralel olarak çalıştırılacak iş sayısı 8 olarak ayarlanır. İş sayısını aşağıda gösterildiği gibi kayıt defteri anahtarını kullanarak değiştirebilirsiniz (varsayılan olarak mevcut değildir, eklemeniz gerekir): Anahtar yolu : Software\microsoft\microsoft Data Protection Manager\Configuration\ MaxParallelIncrementalJobs\VMWare anahtar türü : DWORD (32-bit) değeri.  Not İşlerin sayısını daha yüksek bir değere değiştirebilirsiniz. İş numarasını 1 olarak ayarlarsanız, çoğaltma işleri işlem temelli olarak çalışır. Sayıyı daha yüksek bir değere yükseltmek için VMWare performansını göz önünde bulundurmanız gerekir. Kullanımdaki kaynak sayısını ve VMWare vSphere sunucusunda gereken ek kullanımı göz önünde bulundurarak, paralel olarak çalıştırılacak Delta çoğaltma işlerinin sayısını belirlemelisiniz. Ayrıca, bu değişiklik yalnızca yeni oluşturulan koruma gruplarını etkiler. Mevcut koruma grupları için, koruma grubuna geçici olarak başka bir VM eklemeniz gerekir. Bu, koruma grubu yapılandırmasını uygun şekilde güncelleştirmelidir. Bu VM ‘yi, yordam tamamlandıktan sonra koruma grubundan kaldırabilirsiniz. VMWare vSphere 6,7 VSphere 6,7 yedeklemesi için aşağıdakileri yapın: DPM sunucusunda TLS 1,2 ‘yi etkinleştirme NotVMWare 6,7 ve üzeri, iletişim kuralı olarak TLS ‘yi etkinleştirdi. Kayıt defteri anahtarlarını aşağıdaki şekilde ayarlayın:textKopyalaWindows Registry Editor Version 5.00 [HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\WOW6432Node\Microsoft\.NETFramework\v2.0.50727] "SystemDefaultTlsVersions"=dword:00000001 "SchUseStrongCrypto"=dword:00000001 [HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\WOW6432Node\Microsoft\.NETFramework\v4.0.30319] "SystemDefaultTlsVersions"=dword:00000001 "SchUseStrongCrypto"=dword:00000001 [HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Microsoft\.NETFramework\v2.0.50727] "SystemDefaultTlsVersions"=dword:00000001 "SchUseStrongCrypto"=dword:00000001 [HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Microsoft\.NETFramework\v4.0.30319] "SystemDefaultTlsVersions"=dword:00000001 "SchUseStrongCrypto"=dword:00000001 Diski VMware VM yedeğinden hariç tut  Not Bu özellik DPM 2019 UR1 ve üzeri için geçerlidir. DPM 2019 UR1 ile, belirli bir diski VMware VM yedeğinden dışlayabilirsiniz. Yapılandırma betiği ExcludeDisk.ps1 , C:\Program Files\Microsoft System Center\DPM\DPM\bin klasöründe bulunur. Disk dışlamayı yapılandırmak için aşağıdaki adımları izleyin: Dışlanacak VMWare VM ve disk ayrıntılarını tanımla VMware konsolunda, diski dışlamak istediğiniz VM ayarları ‘ na gidin. Dışlamak istediğiniz diski seçin ve bu diskin yolunu unutmayın.Örneğin, TestVM4 sabit disk 2 ‘ den dışlamak için, sabit disk 2 yolu [datastore1] TestVM4/TestVM4 _ 1. vmdkolur. DPM sunucusunu yapılandırma VMware VM ‘sinin disk dışlamayı yapılandırmak üzere koruma için yapılandırıldığı DPM sunucusuna gidin. DPM sunucusunda korunan VMware konağının ayrıntılarını alın.KopyalaPS C:\>$psInfo = get-DPMProductionServer PS C:\> $psInfo ServerName ClusterName Domain ServerProtectionState ---------- ----------- ------ --------------------- Vcentervm1 Contoso.COM NoDatasourcesProtected VMware konağını seçin ve VMware konağının VM korumasını listeleyin.KopyalaPS C:\> $vmDsInfo = get-DPMDatasource -ProductionServer $psInfo[0] -Inquire PS C:\> $vmDsInfo Computer Name ObjectType -------- ---- ---------- Vcentervm1 TestVM2 VMware Vcentervm1 TestVM1 VMware Vcentervm1 TestVM4 VMware Diski dışlamak istediğiniz VM ‘yi seçin.KopyalaPS C:\>$vmDsInfo[2] Computer Name ObjectType -------- ---- ---------- Vcentervm1 TestVM4 VMware Diski dışlamak için bin klasörüne gidin ve ExcludeDisk.ps1 betiği aşağıdaki parametrelerle çalıştırın: NotBu komutu çalıştırmadan önce DPM sunucusunda DPMRA hizmetini durdurun. Aksi halde, komut dosyası başarı döndürür, ancak dışlama listesini güncelleştirmez. Hizmeti durdurmadan önce devam eden bir iş bulunmadığından emin olun.DPM 2019 UR2 ile bu deneyim geliştirilmiştir. DPMRA hizmetini durdurmadan betiği çalıştırabilirsiniz.Diski dışlamaya eklemek/kaldırmak için aşağıdaki komutu çalıştırın:Kopyala./ExcludeDisk.ps1 -Datasource $vmDsInfo[0] [-Add|Remove] "[Datastore] vmdk/vmdk.vmdk" Örnek: TestVM4 için disk dışlamasını eklemek Için aşağıdaki komutu çalıştırınKopyalaPS C:\Program Files\Microsoft System Center\DPM\DPM\bin> ./ExcludeDisk.ps1 -Datasource $vmDsInfo[2] -Add "[datastore1] TestVM4/TestVM4\_1.vmdk" Creating C:\Program Files\Microsoft System Center\DPM\DPM\bin\excludedisk.xml Disk : [datastore1] TestVM4/TestVM4\_1.vmdk, has been added to disk exclusion list. Diskin dışlama için eklendiğini doğrulayınBelirli sanal makinelerin mevcut dışlamasını görüntülemek için aşağıdaki komutu çalıştırın:Kopyala./ExcludeDisk.ps1 -Datasource $vmDsInfo[0] [-view] ÖrnekKopyalaPS C:\Program Files\Microsoft System Center\DPM\DPM\bin> ./ExcludeDisk.ps1 -Datasource $vmDsInfo[2] -view <VirtualMachine> <UUID>52b2b1b6-5a74-1359-a0a5-1c3627c7b96a</UUID> <ExcludeDisk>[datastore1] TestVM4/TestVM4\_1.vmdk</ExcludeDisk> </VirtualMachine> Bu VM için korumayı yapılandırdıktan sonra, dışlanan disk koruma sırasında listelenmez.  Not Bu adımları zaten korunan VM için gerçekleştiriyorsanız, diski dışlama için ekledikten sonra tutarlılık denetimini el ile çalıştırmanız gerekir. Diski dışlamaya kaldır Diskin dışlamasını kaldırmak için aşağıdaki komutu çalıştırın:Kopyala PS C:\Program Files\Microsoft System Center\DPM\DPM\bin> ./ExcludeDisk.ps1 -Datasource $vmDsInfo[2] -Remove "[datastore1] TestVM4/TestVM4\_1.vmdk"
“Device eth0 does not seem to be present, delaying initialization” Hatasının Çözümü Linux
“Device eth0 does not seem to be present, delaying initialization” Hatasının Çözümü Linux
Merhaba, gün içerisinde bir fiziksel makineyi ESXi 5.5 hostuna convertion etmek istedim. Makine Centos 6.5 Convertion işlemi bittikten sonra sistemin açılışında başlıktaki belirttiğim gibi bir uyarı aldım ve ethernetin çalışmadığını farkettim. Çözümü aşağıda. Hatanın diğer belirtisini aşağıda detaylı anlattım. Terminal Ekranında # ifconfig yazıp sadece lo baglantısının aktif oldugunu görürsünüz. lo Link encap:Local Loopback inet addr:127.0.0.1 Mask:255.0.0.0 inet6 addr: ::1/128 Scope:Host UP LOOPBACK RUNNING MTU:16436 Metric:1 RX packets:0 errors:0 dropped:0 overruns:0 frame:0 TX packets:0 errors:0 dropped:0 overruns:0 carrier:0 collisions:0 txqueuelen:0 RX bytes:0 (0.0 b) TX bytes:0 (0.0 b) eth0 baglantıyı aktif hale getirmek için; ifup eth0 Device eth0 does not seem to be present, delaying initialisation Çözüm için: # rm /etc/udev/rules.d/70-persistent-net.rules # reboot komutları ile 70-persistent-net.rules dosyasını silip reboot edin. Sistem yeni mac adresinize göre bu dosyayı otomatik olusturacaktır. Sistem Başladıktan sonra;  /etc/udev/rules.d/70-persistent-net.rules dosyasını açın (#vi /etc/udev/rules.d/70-persistent-net.rules) # This file was automatically generated by the /lib/udev/write_net_rules # program, run by the persistent-net-generator.rules rules file. # # You can modify it, as long as you keep each rule on a single # line, and change only the value of the NAME= key. # PCI device 0x8086:0x100e (e1000) SUBSYSTEM=="net", ACTION=="add", DRIVERS=="?*", ATTR{address}=="08:00:27:fe:c1:03", ATTR{type}=="1", KERNEL=="eth*", NAME="eth0" ATTR{address}=="...." satırında yazılı olan A /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-eth0 Açılan ekranda; UUID   satırını silin. HWADDR parametresini ekleyin ve değerini kopyaladığınız mac adresi yapın. ctrl+x komutu ile kaydedip çıkın ve network servisini restart edin. Restart İşlemi için: #service network restart işlem tamamdır.  Vmware ESXi 5.5 üzerinde Centos 6.5 çalıştırabilir ve net erişimine ulaşabilirsiniz.
VMware ESXi Nedir? – ESXi Kurulumu, Yapılandırma ve Yönetimi
VMware ESXi Nedir? – ESXi Kurulumu, Yapılandırma ve Yönetimi
VMware ESXi Sanallaştırma Sunucusu Kurulum, Yapılandırma ve Yönetimi Bu makalemde sunucu sanallaştırma hakkında biraz bilgi verip, sunucu yönetim ve paylaşımı konusunda yaygın olarak kullanılan VMware firmasına ait ESXi ürününden bahsedeceğim. Öncelikle Temel Kavramlar | Sunucu Sanallaştırma Nedir?Fiziksel bir sunucunun, bir host sistemin içinde birbirinden bağımsız birden çok sunucuymuş gibi çalışmasını sağlamaktır. Yani bir bilgisayarı birden çok bilgisayar gibi çalıştırabilme işlemidir. Bu sanal sunucular VPS ya da VDS olarak adlandırılırlar.Sanallaştırılmış bir bilgisayar temelde sadece bir sabit disk dosyasıdır. Bununla birlikte sabit diskinizdeki bu dosya, aslında bir yedekleme (backup) dosyası olarak da kabul edilebilir. Yani bu dosyayı (içeriğindeki işletim sistemi ve uygulamaları) istediğiniz yere taşıyıp sonradan sanal makineye tekrar kopyalayarak çalıştırabilirsiniz.BT çalışanları için en büyük kabus bir server’ın bozulması ve yeniden kurulması işlemidir. Sanal sistemde ise mevcut serverın yedeklerini belirli zamanlarda alıyorsanız, bozulan serverın yerine yenisini koymanız en fazla 30 dakika sürmektedir. Ayrıca sanal ortama taşıdığınız sunucuları fiziksel ortama fiziksel ortamdaki sunucuları sanal ortama kolayca taşıyabilirsiniz. VPS (Virtual Private Server / Sanal Özel Sunucu) : Bağlı oldukları sunucuların kaynaklarını ihtiyaçları kadar kullanabilirler. VPS’de işlemci ve thread sınırlaması yoktur. Bu bir avantaj gibi görünsede bir sanal sunucuda işlemciyi zorlayan bir uygulama çalıştığında aynı hostta yer alan diğer sanal sunucular olumsuz etkilenirler. VDS (Virtual Dedicated Server / Sanal Ayrıştırılmış Sunucu): Özellikleri ve sınırları kullanıcı tarafından belirlenir. VPS’deki gibi aynı hostta bulunan sanal sunuculara müdahale yada diğer sunucuların VDS’e müdahelesi sözkonusu değildir. VMware ESXi Nedir? VMware 1999 yılında kurulumuş bir şirket ve ilk ürünü VMware Workstation’dır. Bu ürün bilgisayarlarımıza kurduğumuz ve Windows ile aynı zamanda diğer sanal pc lerin çalışmasını sağlayan bir yazılımdır. VMware bu başarılı ürünü server ortamı için geliştirmiş ve 2001 yılında ESX Server1′i adıyla bizlere sunmuştur. ESXi bir ürün değil, salt bir adaptör görevi gören Unix temelli bir işletim sistemidir. Evet bir işletim sistemidir, sunucu kaynaklarını yok denecek az derecede kullanan üzerine kurulan sanal sunuculara oldukça çok kaynak bırakan bir işletim sistemidir. VMware ESXi Kurulumu Kuruluma başlamadan önce ESXi sistem gereksinimlerine bakmakta yarar var. Bunun için “VMware Uyumluluk Kılavuzu” bakınız. Temel olarak 4Gb ram ve 2 cpu (sanal çift çekirdek işlemci uyumluluğu mevcut.) olmadan kurulum gerçekleştirilemiyor. BIOS üzerinden işlemcinizin Virtualization özelliğide aktif olmalıdır. NOT: ESXi kurulum için gerekli ISO dosyası için https://www.vmware.com/go/download-vspherehypervisor sayfasını ziyaret ediyoruz. Download için üye olmamız gerekmektedir, Login işleminden sonra Manually Download linkine basarak ISO dosyasını indirebilirsiniz.  CD’yi ya da kurulum yapacağımız medyayı host sunucuya takıp reboot yapalım.“Installer” işlemini başlatıyoruz. Kurulum için önyükleme işlemi devam ederken bekliyoruz. Hoşgeldiniz Ekranında  ekranında “Enter” tuşuna basarak kurulum işlemine başlıyoruz. Kurulum lisans sözleşmesini kabul etmek için “F11″ tuşuna basıyoruz.  Bir sonraki adımda ise harddisk seçimi geliyor, sistemde birden çok harddiskiniz yoksa tek olarak gözükecektir, Local bölmesinde diskimiz gözüküyor, seçip devam ediyoruz. Sonraki ekranda sunucumuzda kullanacağımız Klavye Dil Seti seçimi yapıyoruz. Sunucumuzun yönetici hesabı olan “root” kullanıcısı için parolamızı atıyoruz ve “Enter” tuşuna basıyoruz. Kurulum işlemi sistem bilgilerimizi toparlarken bekliyoruz. Kurulumu başlatmak F11 basıyoruz. Kurulum işlemi bitene kadar bekliyoruz. Kurulum işlemi bittikten sonra sunucuyu reboot etmek isteyecek, Enter a basıp reboot ettiriyoruz. Reboot ettikten sonra sunucu açıldıktan sonra karşımıza şöyle bir ekran gelecek. Bu ekran kurulumumuzun başarılı olduğunu göstermektedir. ESXi  Kurulum Sonrası Ayarlar, Yapılandırma ve Yönetim Sunucumuz açıldıktan sonra belli temel yapılandırmaları tamamlamak için “F2″ tuşuna basıyoruz. F2 tuşu ile konfigürasyon sayfasına geçebiliriz. Konfigürasyon sayfasına geçmek için az önce tanımladığınız root şifresini girmeniz gerekecek. Şifre, klavye ayarları, sistem logları ve en önemli kısmı ağ ve ip ayarları. Sunucumuzda ağ ayarlarını yapılandırmak için “Configure Management Network” menüsü üzerine geliyoruz ve “Enter” tuşuna basıyoruz. Karşımıza gelen alt menüden “IP Configuration” menüsüne geliyoruz ve “Enter” tuşuna basıyoruz. IP Adresi yapılandırma ekranında “Set static IP Address and network configuration” seçeneğini “Space” tuşuna basarak seçiyoruz ve sunucumuzun IP Adresi bilgilerini ağ yapılandırmamıza göre belirliyoruz. İşlemimiz tamamlandığında “Enter” tuşuna basarak ayarlarımızı kaydediyoruz. “IP Configuration” alt menülerinden “IPv6 Configuration” menüsüne gelip “Enter” tuşuna basıyoruz ve eğer IPv6 kullanmayacaksak bu özelliği aşağıdaki gibi kapatıyoruz. Yapmış olduğumuz ayarlar kaydetmek için “Enter” tuşuna basıyoruz ve yapılandırma menüsüne geri dönüyoruz. “IP Configuration” alt menülerinden “DNS Configuration” menüsüne geliyoruz ve “Enter” tuşuna basıyoruz ve ağ yapılandırmamıza göre DNS sunucu adresimizi ve sanallaştırma sunucumuzun makine ismini (hostname) yazıyoruz. Ayarlarımızı kaydetmek için yine “Enter” tuşuna basıyoruz ve yapılandırma menüsüne geri dönüyoruz. “IP Configuration” alt menülerinden “Custom DNS Suffixes” menüsüne geliyoruz ve DNS alan adımızı (domain) yazıyoruz. Yapmış olduğumuz ayarlar kaydetmek için “Enter” tuşuna basıyoruz ve yapılandırma menüsüne geri dönüyoruz. Sunucumuzda temel ağ ayarlarımızın yapılandırması tamamlandı. Ayarları yaptıktan sonra Esc ile çıkış yapıyoruz, çıkarken bize ayarları uygulamak için soru soruyor, Yes cevabı verip yaptığımız network ayarlarının uygulanmasını sağlıyoruz. Sunucumuz açıldıktan sonra belli temel yapılandırmalarımıza devam edebilmek için yine “F2″ tuşuna basıyoruz ve sunucumuzu kurarken atamış olduğumuz “root” yönetici hesabını ve parolasını giriyoruz ve “Enter” tuşuna basıyoruz. Sunucumuzda klavye ayarlarımızı yapmamız gerekiyorsa System Customization “Configure Keyboard” menüsü seçiliyken “Enter” tuşuna basıyoruz. Karşımıza gelen menüden klavye türünü seçebiliriz. Bu ayarı kurulum aşamasında belirlediğimiz için tekrar yapmamıza gerek yok ancak değiştirmemiz gerektiğinde bu menüden kolayca işlemimizi yapabiliriz. System Customization seçenekleriyle devam ediyoruz…Troubleshooting Options…Sorun giderme seçeneklerimizi belirlemek için “Troubleshooting Options” girelim. Burada ilk olarak “SSH” ile bağlanarak konsol açabilmemiz için bu seçeneklerimizi yapılandırıyoruz. Seçeneklerimizi aktif yada pasif duruma getirebilmek için “Enter” ile Enable / Disable seçeneklerini belirliyoruz. Şimdi ESXi sistemimize ait yönetici hesabımı olan “root” parolasını değiştirmek istediğimizde “Configure Password” menüsü üzerinde “Enter” tuşuna basıyoruz. Eski ve yeni parolamızı belirleyerek “Enter” tuşuna basıyoruz. ESXi Yönetim Konsolu Kurulum, Yapılandırma ve Sanal Sunucuları Yönetmek Nasıl?Şimdi sunucumuzu çalışır halde unutup, herhangi bir bilgisayarda browser’a sunucuya verdiğimiz ip adresini yazalım. Ssl uyarısı verirse onaylayıp geçelim ve karşınıza şu şekilde bir welcome sayfasının geldiğini göreceksiniz. Buradan Download vSphere Client linkine basıp sanal sunucuları yöneteceğimiz client uygulamasını indiriyoruz. Yönetim konsol uygulamızı bilgisayarımızda uygun bir dizine indiriyoruz. İndirmiş olduğumuz yönetim konsol uygulamamızı çift tıklayarak çalıştırıyor ve kurulumuna geçiyoruz.   Kurulum dil seçeneğimizi seçiyoruz ve “OK” düğmesine tıklıyoruz.  Kurulum işlemimiz başlıyor karşılama ekranında “Next” düğmesine tıklıyoruz. Lisans anlaşmamızı “I agree to the terms in the license agreement” seçerek “Next” ile ilerliyoruz…   Kurulum yapacağımız dizinde değişiklik yapacaksak ayarlıyoruz.        Bir sonraki ekranda “Install” ile kurulum işlemimizi başlatıyoruz ve tamamlanana kadar bekliyoruz. “Finish” ile kurulum işlemini başarılı bir şekilde tamamlıyoruz.Sanallaştırma yönetim konsolumuzu çalıştırmak için masaüstünde oluşan “VMware vSphere Client” kısayolumuza çift tıklıyoruz. IP Adresi kısmına tanımladığınız ip adresini girip, kullanıcı adına root, şifreye de root şifresini girerek login olun, sertifika ile ilgili bir soru soracak ignore deyip geçiyoruz, alttaki kutucuğu işaretlerseniz bir daha sertifika uyarısı vermeden login olabilirsiniz. Yönetim konsolumuz açılışta lisans anahtarımızı girmediğimiz için uyarıyor bu şekilde sunucumuzu herhangi bir kısıtlama olmadan 60 gün kullanabiliriz. 60 günün sonunda kendinize ücretli ya da free bir lisans edinmeniz gerekmektedir. Free lisans uygulamasında çeşitli kısıtlamalar olsada süresiz kullanım açılacaktır. Lisans için VMware sitesine login olduktan sonra My Vmware’e girin. Menüden Downloads – My Download History linkine basın, indirdiğiniz ESXi’in hemen karşısında lisans linkini göreceksiniz. O linke tıklayınn ve çıkan sayfadaki lisans anahtarını alıp client uygulamanızda Configuration – Licensed Features – Edit – Assign a new license key kısmından yeni lisansınızı ekleyin. Gelelim Yönetim Konsolumuza…İlk olarak açılan sanallaştırma yönetim konsolumuzda “Inventory” menüsüne tıklıyoruz. Sanallaştırma yönetim konsolumuz sorunsuzca açıldı. Şimdi bu ekrandan sunucumuzu yapılandırma, yönetim ve izleme işlemlerini yapalım. VMware ESXi Yapılandırma Nasıl?Sunucumuzda yapılandırma işlemleri için “Configuration” sekmesine tıklıyoruz. Yapılandırma menümüzde “Processors” seçeneğinde işlemcilerimizin ve sistemimizin bilgilerini inceleyebiliriz. Yapılandırma menümüzde “Memory” seçeneğimizde bellek bilgilerimizi inceleyebiliriz. Yapılandırma menümüzde “Storage” başlığında disk yapılandırmamızı yapabiliriz. Sunucumuza atanmış diskleri eklemek için sağ üst köşedeki “Add Storage” seçeneğine tıklıyoruz. Sunucumuza yerel veya depolama ünitemizden “storage” atanmış diskimizi ekleyeceğimiz için “Disk/LUN” seçeneği işaretliyken “Next” düğmesine tıklıyoruz. “VMFS-5″ dosya sistemini seçiyoruz ve “Next” düğmesine tıklıyoruz. Eğer sunucumuzda eski tip dosya sistemini kullanan “host” mevcut ise “VMFS-3″ tercih etmeliyiz. Ayrıca “VMFS-5″ 2TB ve üzeri disklerede destek sunmaktadır. Atanacak disklerimizin bilgilerini inceledikten sonra “Next” düğmesine tıklıyoruz. Disk ünitemiz için bir isim atıyoruz ve yine “Next” düğmesine tıklıyoruz. Diskimizin tamamını veya belli bir bölümünü kullanacaksak gerekli yapılandırmayı yapabiliriz. Yapılandırmamız tamamlandıktan sonra “Next” düğmesine tıklıyoruz. “Custom Space Settings” ile özelleştirebiliriz. Son olarak yapılandırma bilgi ekranımızıda inceledikten sonra “Finish” ile sunucumuza atanmış olan diskimizin tanımlamasını sona erdiriyoruz. Yapılandırma için bir sonraki adımımıza geçebiliriz. Sırada Network Yapılandırması…menümüzde “Networking” seçeneğini seçiyoruz. Mevcut olan ağ yapılandırmamıza farklı bir ağ yapılandırması ekleyeceğiz. Örneğin sanallaştırılan sunucularımız içerisinde internete hizmet veren DMZ alan sunucularımız için bir ağ yaratalım. Bu işlemi yapabilmek için sağ üst köşedeki menüden “Add Networking” seçeneğimize tıklıyoruz. Ekleyeceğimiz ağ grubumuz sanal makinelerimize hizmet edecek bir ağ olacağı için “Virtual Machine” seçeneğini işaretliyoruz. Eğer iSCSI, NFS vb. servisler için bir ağ grubu ekleyeceksek “VMkernel” seçeneğini seçiyoruz. Gerekli seçimimizi tamamlandıktan sonra “Next” düğmesine tıklıyoruz. Sunucumuzda DMZ alan için atanmış olan ağ kartımızı seçiyoruz. Sunucumuzda DMZ ağı için bir ağ kablosu fiziksel olarak bu ağ kartı portuna takılı olmalıdır. Gerekli seçimi yaptıktan sonra “Next” düğmesine tıklıyoruz. Yapılandırma menümüzde “Storage Adapters” seçeneğimizi yapılandıralım. Sunucumuza “iSCSI” kartı ekleyelim. Bunun için sağ üst köşedeki “Add” seçeneğine tıklıyoruz. “Add” ile açılan pencerede sunucumuzda ekleyebileceğimiz bir “FCoE” kartı olmadığından sadece “iSCSI” seçeneğimiz aktif geliyor. “Add Software iSCSI Adapter” seçeneği işaretliyken “OK” düğmesine tıklıyoruz. Sunucumuza “iSCSI” kartımız eklendikten sonra sağ tık menüsünden “Properties” seçeneğine tıklayarak yapılandırmamızı tamamlamamız gerektiği ile ilgili uyarı ekranında “Tamam” seçeneğini tıklıyoruz. “Properties” seçeneğinde iSCSI disk atama ve diğer işlemlerimizi yapabiliriz.    “iSCSI” kartımızın depolama adaptörlerimiz arasına eklendiğini görüyoruz.  “Network Adapters” seçeneğimizden sunucumuzda mevcut olan ağ kartlarımızı inceleyebiliriz. “Advanced Settings” sunucumuzda bulunan donanımları direk olarak kullanmak üzere yapılandırabiliriz. “Power Management” güç seçeneklerimizi buradan yapılandırabiliriz. Burada önerilen sunucumuzu eğer destekliyorsa “High Performance” modunda çalıştırmamız olacaktır. ESXi Sunucumuzda şimdi de yazılımsal yapılandırmamıza bakalım. Sunucumuz için almış olduğumuz lisans bilgilerini girebileceğimiz “Licensed Features” seçeneğine geliyoruz ve sağ üst köşedeki “Edit” seçeneğine tıklıyoruz. Sunucumuz için “Lisans Anahtarımızı” resimdeki gibi giriyoruz ve “OK” düğmesine tıklıyoruz. Sunucumuz “NTP” yani Ağ zaman Protokolü ayarlarımızı yapabilmek için sağ üst köşedeki “Properties” seçeneğine tıklıyoruz. Zaman ayarlarımızı yapıyoruz ve “NTP Client Enabled” seçeneğini işaretledikten sonra “Options” düğmesine tıklıyoruz. Zaman yapılandırmamızda “General” sekmesindeyken “NTP” servisinin sunucumuz açılırken default olarak başlaması için “Start automatically if any ports are open…” seçeneğimizi işaretliyoruz ve servisimizi başlatmak için “Start” düğmesine tıklıyoruz. Devamında zaman sunucularımızı yapılandırmak için “NTP Settings” sekmesine geçiyoruz. Sunucumuzun zaman eşitlemesini yapabileceği sunucu adresimizi “NTP Server” yazıyoruz ve “OK” düğmesine tıklıyoruz. Sunucumuzda “DNS” sunucu adreslerimizi ve yönlendirme (routing) ayarlarımızı yapılandırmak için sağ üst köşedeki “Properties” seçeneğine tıklıyoruz. Sunucumuzun ismini, “domain/workgroup” adı yapılandırmamızı ve isim çözümleme hizmetimiz için “DNS” sunucumuzun adresini giriyoruz. Yönlendirme (routing) yapılandırmamız için “Routing” sekmesine geçiyoruz. Yönlendirme (routing) yapılandırmamız varsayılan ağ geçidimizi yazıyoruz ve “OK” düğmesine tıklıyoruz. “Authentication Services” seçeneğine geliyoruz ve sağ üst köşedeki “Properties” seçeneğine tıklıyoruz. Eğer ağ ortamımızda bir “Active Directory” servisimiz varsa ve bunu yapılandıracaksak “Authentication Services” ayarlarından bunu yapılandırabiliriz. Kimlik doğrulama yapılandırma ekranımızda “User Directory Service” olarak “Active Directory” seçeneğini seçiyoruz ve “Domain” adımızı yazıyoruz ardından sunucumuzu etki alanımıza üye yapabilmek için “Join Domain” düğmesine tıklıyoruz. Sunucumuzu etki alanımıza üye yapabilmek için User name ve Password giriyoruz ve “Join Domain” düğmesine tıklayarak sanallaştırma sunucumuzu etki alanımıza üye olmasını sağlıyoruz. Artık etki alanımızdaki ve “Active Directory” de kayıtlı kullanıcı ve gruplarımızı sanallaştırma sunucumuzda kullanabiliriz. Sunucumuzu etki alanından çıkartmak istersek “Properties” seçeneğimize tıklayarak açılan ekrandan “Leave Domain” düğmesine tıklayarak etki alanımızdan ayrılmasını sağlayabiliriz. “Virtual Machine Startup/Shutdown” seçeneğinden sunucumuzun açılış ve kapanış seçeneklerini yapılandırabiliriz. “Virtual Machine Swapfile Location” Takas dosyası (swapfile) yapılandırmamızı yaptığımız kısımdır. NOT: “swap” dosyamızın yerel veya “ssd” türü bir diskte bulunmasını sağlamalıyız. Çünkü “swap” dosyamızı storage vb. ortamlarda tutarsak aradaki bağlantıda bir sorun olduğunda sanallaştırma işletim sistemimize erişemeyiz.  “Security Profile” Sunucumuzda çalışacak servisleri ve güvenlik duvarı (firewall) izinlerini yapılandırabiliriz. Bu işlem için sağ üst köşede bulunan “Properties” menülerine tıklamalıyız. Sunucumuzda çalışacak servisleri ayarlamak için “Options” düğmesine tıklıyoruz ve çalışmasını istediğimiz servisin seçeneğini ayarlıyoruz. Servisimizi hemen başlatmak için “Start” ve “OK” düğmesine tıklıyoruz. Sunucumuzda güvenlik duvarı (firewall) izinlerini ayarlamak için “Firewall Properties” seçeneğinden gerekli ayarları yapabiliriz. “Host Cache Configuration” seçeneğinden sunucumuz için önbellek yapılandırması yapabiliriz. Bu işlemi hızlı olabilmesi için “SSD” disk grupları üzerinde yapmalıyız. Disk grubumuzu atamak için disk ekleme seçeneğinden “SSD” disk grubumuz varsa eklemeliyiz. “System Resource Allocation” seçeneğini yapılandırmak için sağ üst köşede bulunan “Edit” seçeneğine tıklıyoruz. Sunucumuzda kaynakları kısıtlamak istiyorsak burada çeşitli ayarlar yapabiliriz. “Agent VM Settings” seçeneğinden çalışmasını istediğimiz “agent” ları yapılandırabiliriz. “Advanced Settings” seçeneğinden sunucumuzun gelişmiş ayarlarını yapılandırabiliriz. VMware ESXi  Yerel kullanıcı ve grupları yapılandırmak  Nasıl? Menüden “Local Users & Groups” sekmesine geçiyoruz. Sunucumuzda yerel kullanıcı veya grup eklemek için boş bir yerde sağ tıklıyoruz ve “Add” seçeneğini seçiyoruz. Eklemek istediğimiz kullanıcı veya grup bilgilerini yazarak “OK” düğmesine tıklıyoruz. Menüden “Permissions” sekmesine geçiyoruz ve kullanıcı yetkilendirmelerimizi yapabilmek için boş bir yerde sağ tıklayarak “Add Permission” seçeneğine tıklıyoruz. Kullanıcıya yetki verebilmek için sağ taraftan yetki rolünü seçiyoruz ve “Add” düğmesine tıklıyoruz. VMware ESXi  Teaming Nasıl? Menümüzde “Networking” seçeneğinden sunucumuzda ağ kartlarımız için “Teaming” yapılandırması yapalım. Teaming ile birden fazla ethernet kartımızı tek bir ağ kartı gibi çalıştırarak ağ performansımızı arttırabiliriz. Bu işlemi yapabilmek için “VM Network” yapılandırmamızın “Properties” seçeneğine tıklıyoruz. Açılan ağ yapılandırma menümüzden “teaming” işlemi için kartlarımızı eklemek üzere “Network Adapters” sekmesine tıklıyoruz. “Network Adapters” sekmesinde “Add” düğmesine tıklıyoruz. “teaming” işlemi için kullanacağımız kartlarımızı seçiyoruz ve “Next” düğmesine tıklıyoruz. Burada dikkat edeceğimiz ekleyeceğimiz kartların “VM Network” ağı ile aynı grupta (subnet) olmasıdır. Sonra “Next” düğmesine tıklıyoruz.  “teaming” için ağ kartlarımızı ekleme işlemini tamamlamak için “Finish” düğmesine tıklıyoruz.  “teaming” işlemi için ağ kartı ekleme işlemimiz tamamlandı. Artık 2 adet ağ kartımız “teaming” işleminde kullanılmak üzere hazır durumdadır. Bu kartlarımızı “teaming” işlemi ile “1 GB/s x 2 = 2 GB/s” olarak çalıştırabileceğiz. Sunucumuzda “teaming” yapılandırması yapabilmek için “Ports” sekmesine geçiyoruz ve “VM Network” seçiliyken “Edit” düğmesine tıklıyarak açılan menüden “NIC Teaming” sekmesine geçiyoruz. Sunucumuzda “teaming” yapılandırmamızı resimdeki gibi yapıyoruz bu işlemin çalışabilmesi için ağ anahtarı (switch) tarafında ağ kartlarının bağlı olduğu portların “EtherChannel” yapılandırmasının yapılmış olması gerekmektedir. Diğer modlarda ise ağ anahtarı “switch” tarafında herhangi bir yapılandırma yapılması gerekmemektedir. Gerekli değişiklikleri yaptıktan sonra “OK” düğmesine tıklıyoruz. “teaming” yapılandırması tamamlamak için “Close” menüsüne tıklıyoruz. “teaming” yapılandırmamız tamamlandı artık sunucumuz ağımıza “2GB/s” olarak bağlanmaktadır. Sunucumuzda Yönetim ve İzleme işlemleri için diğer sekmeleri kullanabiliriz. “Getting Started” sekmesinde yeni sanal makine yaratmak için “Create a new virtual machine” seçeneğine tıklayabiliriz. Sunucumuzun genel özelliklerini görebilmek için “Summary” tıklayınız. Çalışan sanal makineleri izlemek için “Virtual Machines” sekmesini tıklayınız. Ayrılmış sistem kaynaklarını izlemek için “Resource Allocation” tıklayınız. Sunucumuzun performans durumlarını (İşlemci, Bellek, Disk) izlemek için “Performance” sekmesini tıklayınız. İzleme kaynağı sağ üst menüden seçilebilir. Sunucumuzun olay görüntüleyicisine “Events” sekmesinden ulaşabiliriz. Sunucumuzu kapatmak veya yeniden başlatmak için sol üst köşedeki sunucu simgesini sağ tıklıyoruz ve kapatma seçeneklerimizi seçiyoruz. VMware ESXi Sanal Makine Yaratma Nasıl? “Create a new virtual machine” tıklıyoruz. Sanal makineyi özelleştirilmiş olarak yaratacağımız için “Custom” seçeneği işaretliyken “Next” düğmesine tıklıyoruz. Sanal makine için isim belirliyoruz ve “Next” düğmesine tıklıyoruz. Sanal makinenin hangi disk alanı üzerinde yaratılacağını seçiyoruz ve “Next” düğmesine tıklıyoruz. Sanal makine versiyonunu seçiyoruz sonra “Next” düğmesine tıklıyoruz. Kuracağımız işletim sistemini seçiyoruz ve “Next” düğmesine tıklıyoruz. Sanal makinemize atayacağımız işlemci ve çekirdek sayısını belirliyoruz ve “Next” düğmesine tıklıyoruz. Bir sonraki ekranda bellek miktarını belirliyoruz ve “Next” düğmesine tıklıyoruz. Sanal makinemizin hangi ağ ortamında olacağını belirliyoruz. Eğer sanal makinemiz yerel ağ ortamımıza hizmet edeceği için “VM Network” ağ grubunu seçiyoruz. “Next” düğmesine tıklıyoruz. Sanal makinemizin disk bağlantısı için kullanacağı sanal SCSI kart türünü seçiyoruz ve “Next” düğmesine tıklıyoruz. Sanal makinemiz için yeni bir disk yaratacağımız için “Create a new virtual disk” seçeneği işaretliyken “Next” ile bir sonraki ekrana geçiyoruz. Depolama yöntemini belirliyoruz ve “Next”  ile ilerliyoruz. Bu ekranda birçoğumuza yabancı bazı disk depolama kavramlarından bahsedelim; Thick Disk Nedir: Thick diskler oluşturuldukları zaman oluşturulan alan kadar disk’de yer kaplayan disk türüdür. Bu disk türleri kendi içinde eager zeroed ve lazy zeroed olmak üzere ikiye ayrılır. Lazy-zeroed: Lazy-zeroed thick diskler de ilk oluşturdukları zaman allocated edilmiş tüm alana sahiptirler fakat her blok yalnızca ilk data yazıldığında sıfırlanır. Bu diskin daha kısa sürede oluşturulmasını sağlar fakat bir blok’a ilk kez yazılacağından performansın düşmesine neden olur.  Diske data sonradan yazılmasına rağmen eager-zeroed thick disk’lerle aynı performansa sahiptiler. Eager-zeroed: Eager-zeroed thick diskler allocated edilmiş tüm alana sahiptirler ve oluşturulduğu zaman sıfırlanırlar. Bu diskleri oluşturmak için gereken süreyi uzatır fakat her blok’a ilk defa data yazılacağı için performans açısından en iyi çözümü sağlar. Thin Provision: Thin Virtual disk’ler oluşturulduğunda tanımlanan disk alanı kadar fiziksel disk’de alan allocate etmezler, thin-provision sayesinde ihtiyacı olan alan kadar allocate işlemini gerçekleştiriler bu  yazılmamış dosya blok’larına ilk defa data yazılacağı için yüksek I/O oluşmasına neden olur fakat eager-zeroed thick disk’ler ile aynı performansa sahiptirler. Disk Depolama yönteminide seçtikten sonra “SCSI” bağlantı noktasını seçiyoruz. Bu ekrandaki modlar ise kısaca; Persistent : Değişiklikleri hemen diske yazılır bu nedenle bu mod en iyi performansı sağlar.Nonpersistent : Değişiklikler  sistem power off olduğunda kaybolur diske yazılmaz.Undoable: Bu bir depented disk modudur ve default olarak gelir. Anlık olarak sanal makinaların snapshot’ını alır ayrıca bu snapshot’ın içersinde bellek ve diskdeki sanal makina ayarları gibi bir çok bilgileri de içerir. Gereksiz snapshot’ların sistemde tutulması performası etkileyecektir. Sanal makinemizde başka değişiklikler veya donanımsal eklemeler yapacaksak “Edit the virtual machine settings before completion” kutucuğunu işaretliyoruz ve “Continue” düğmesine tıklıyoruz. Sanal makinemizde donanımsal ekleme veya çıkartma işlemlerimizide tamamladıktan sonra “Finish” düğmesine tıklıyoruz. Sanal makinamızı yarattık. Şimdi işletim sistemimizi kurmak için seçeneklerimizi yapılandıralım. “Configuration” ardından “Storage” seçeneğine tıklıyoruz ve kurulum imajlarımızı yükleyeceğimiz diskimizin üzerinde sağ tıklayarak “Browse Datastore” seçeneğini açıyoruz. “Datastore Browser” ekranında “/” dizini seçiliyken imajları koymak için dizin yaratma simgesine tıklıyoruz. Yaratacağımız dizin için isim atıyoruz ve “OK” düğmesine tıklıyoruz. Ben “OS” operating system isminde bir klasör yarattım siz dilediğiniz ismi verebilirsiniz. Kurulum imajlarımızı depolamak için yarattığımız dizin “OS” seçiliyken “Upload” simgesine tıklıyoruz. Yükleyeceğimiz işletim sistemi kurulum imajımızı bilgisayarımızdan seçiyoruz ve “Aç” düğmesine tıklıyoruz. İmaj dosyası varolan bir dosya ise üzerine yazılacağı konusunda bizi uyarıyor. Uyarı ekranını kapatıp yükleme işlemini başlatabilmek için “Yes” düğmesine tıklıyoruz. İşletim sistemi kurulum imaj dosyamız yüklendi. Kurulum imaj dosyamısı sanal makinemize önyüklenebilir olarak eklemek için sanallaştırma yönetim konsolumuzda yarattığımız sanal makine seçiliyken karşımıza çıkan menüden “Edit virtual machine settings” seçeneğine tıklıyoruz. “CD/DVD drive 1″ donanımına tıklıyoruz. Sağ taraftaki seçeneklerden “Datastore ISO File” seçeneğini işaretliyerek “Browse” düğmesine tıklıyoruz. Sunucumuza az önce kopyaladığımız işletim sistemi imajını seçiyoruz “OS” klasörü içerisinden seçip “OK” düğmesine tıklıyoruz. Kurulum işlemine başlayabilmek için sanallaştırma yönetim konsolumuzda “Power on the virtual machine” seçeneğine tıklıyoruz. Şimdi yüklediğimiz imaj dosyasından az önce yarattığımız sanal makinemizin kurulumu başlatalım. Kurulum fiziksel bir makinada nasıl ise ve işletim sisteminin türü ne ise o şekilde olacaktır. Sanal makinemizin kurulum işlemi adımlarını takip edebilmek için “Console” sekmesine veya ayrı bir pencerede görebilmek için “Launch Virtual Machine Console” düğmesine tıklayabilirsiniz. VMware ESXi  üzerine detaylı kaynak ve dökümantasyon için tıklayınız.VMware ESXi Tutorials için tıklayınız.
VMware Workstation Sanallaştırma Ürünü Kullanımı ve Virtualization İşlemleri
VMware Workstation Sanallaştırma Ürünü Kullanımı ve Virtualization İşlemleri
Sanallaştırma teknolojisinde VMware en çok kullanılan ve yatırım yapan firma olarak birçok veri merkezi tarafından tercih edilmektedir. Bu makalemde VMware Workstation detaylı kullanımını ve herhangi bir işletim sistemini kurmadan önce Virtualization işleminin hazırlanma sürecini anlatacağım. İlk olarak VMware sitesinden VMware Workstation 12 Pro versiyonunu resmi sitesinden bilgisayarınıza indirip kurunuz. Create a New Virtual Machine diyerek herhangi bir işletim sistemini bilgisayarımıza kurmaya başlayalım.   Kolay bir kurulum için Typical ile devam edebilirsiniz. Detaylı sanallaştırma işlemi için Custom diyerek devam edebilirsiniz. Burada VMware Workstation sürümlerini ve limitlerini görebilirsiniz. Fusion ise Mac için tasarlanmış sanallaştırma teknolojisidir. Kullandığımız VMware Workstation ise Windows için tasarlanan modelidir. Limitler ise 64 GB Bellek, 16 çekirdek işlemci, 10 Gbps Network desteği ve 8 TB disk kapesitesi desteği mevcuttur. Yükleyeceğimiz işletim sistemi türünü detaylı seçeceğimiz için bunu sonraya bırakıyoruz. Daha sonra işletim sistemi penceresi gelecektir. Burada Windows, Linux, Solaris, Novell gibi hangi işletim sistemini yüklemek istiyorsak onu detaylı olarak seçip devam demeniz yeterli. Örnekle Siz Pardus işletim sistemi yüklemek isterseniz Linux seçip Debian 64 bit ile devam etmeniz gerekecektir. Aynı şekilde CentOS, Redhat, Suse gibi popüler işletim sistemleri ise programda seçenekler olarak mevcuttur. Sanal makinemize herhangi bir isim vererek devam ediyoruz. Sanal makinede kullanacağımız disk miktarını belirliyoruz. Sanal makinenizin performansını artırmak için Store virtual disk a single file seçeneğini seçip devam ediniz. Daha sonra Customize Hardware diyerek detaylı ayarlar penceresine geçiyoruz. Memory: Bellek varsaılan 512 MB olup bunu 2048 MB yapabilirsiniz.Processors: İşlemci ve Çekirdek sayısını ayarlayabilirsiniz. 1 adet işlemci ve 2 çekirdek olarak ayarlayabilirsiniz. CD/DVD: bu kısımda Use ISO image file kısmından yükleyeceğimiz işletim sisteminin ISO kalıbını seçiyoruz.Network Adapter: Varsayılan NAT olup bunu Bridged olarak seçin. Bu sayede sanal makineniz ağınızdaki diğer cihazlar gibi IP adresi alıp ağınızdaki diğer cihazlar ile konuşabilir duruma gelecektir. USB Controller, Printer ve Sound Card kullanmıyorsanız Remove diyerek kaldırabilirsiniz. Tüm ayarlamalar bittiğinde Close demeniz yeterli. Sanallaştırma özetine baktıktan sonra Finish diyerek artık işletim sistemi kurulum işlemine geçebilirsiniz. Sanal makine kurulumu bittikten sonra VMware Workstation arayüzünden sanal makine adımıza gelip sağ tıklayıp Settings diyerek CD/DVD seçeneğini seçip Remove diyebilirsiniz. Ev ortamında işletim sistemi denerken kurulum sonrası genelde bunu yaparım. Silmek istemiyorsanız yine aynı kısımdan Connect at power on seçeneğini kaldırıp OK diyebilirsiniz.
VMware Workstation Kullanımı: Sanal Makineye Ve Sanal Ağ Yapılandırmasına Ait Temel Seçenekler
VMware Workstation Kullanımı: Sanal Makineye Ve Sanal Ağ Yapılandırmasına Ait Temel Seçenekler
Sızma testleri başta olmak üzere bir çok işlemde sanal makinelerin kullanımını önemni arttırmaktadır. Bu yazıda VMware Workstation aracının kullanımı ile ilgili temel kavramlardan bahsedilecektir.Pentist: Sızma Testleri ve Bilgi Güvenliği Danışmanlık Hizmetleri A) Sanal Makineye Ait Yapılandırmalar Kapalı bir VMware Workstation sanal makinesinin aracına ait temel seçenekler aşağıdaki gibidir: A.1) Settings Seçeneği Sanal makine sağ tıklanarak “Settings…” seçeneği tıklandığında yeni bir pencere açılmaktadır. Bu pencerede 2 sekme görülmektedir: “Hardware” ve “Options”. A.1.1) Hardware Sekmesi Sanal makineye ait RAM ayarı “Memory” aygıtı ile gerçekleştirilebilir. RAM boyutunun fazla verilmesi fiziksel makinenin gereksiz yorulmasına sebep olabileceği gibi, az verilmesi ise sanal makinenin yavaş çalışmasına sebep olacaktır. Not: RAM değişikliği sanal makine açık iken gerçekleştirilememektedir. İşlemci ayarı ise “Processors” aygıtı ile gerçekleştirilmektedir. Bellek ayarına benzer olarak işlemcinin de uygun şekilde ayarlanmalıdır. Disk ayarı “Hard Disk (SCSI)” aygıtı ile gerçekleştirilmektedir. Mevcut durumda sanal makine fiziksel makinede en fazla 30 GB yer kaplayacağı belirtilmektedir. Disk miktarının çok düşük olması sonraki aşamalarda sanal makineye yüklenecek uygulamalar veya dosyalar için problem çıkartabileceği göz önünde bulundurulmalıdır. CD/DVD ayarı için “CD/DVD (IDE)” aygıtı ile gerçekleştirilmektedir. Bu aygıt ile, Fiziksel makinedeki bir ISO dosyası sanal makineye aktarılabilmektedir. Ağ ayarı için “Network Adapter” aygıtı ile gerçekleştirilmektedir. Ağ yapılandırılması ikinci başlıkta ayrıntılı olarak incelenecektir. USB ayarı için “USB Controller” aygıtı ile gerçekleştirilmektedir. Veri transferi için bu aygıt kullanılabilmektedir. Ses kartı ayarı için “Sound Card” aygıtı ile gerçekleştirilmektedir. Görüntü ayarı için “Display” aygıtı ile gerçekleştirilmektedir. Yeni bir aygıt eklemek için mevcut sekmenin altındaki “Add” butonu kullanılabilir. Açılan donanım ekleme sihirbazında arzu edilen aygıt seçilir. Sonraki adımda ise, eklenmesi istenilen aygıtın ayarı gerçekleştirilir. Böylece yeni aygıt eklenmiş olur. A.1.2) Options Seçeneği Bu seçenek ile sanal makineye ait gelişmiş yapılandırma ayarları gerçekleştirilebilir. Bu seçenekler çok fazla kullanılmadığı için incelenmeyecektir. A.2) Snapshot Seçeneği Sanallaştırma sisteminin en önemli faydalarından birisi bir hata sırasında daha önceden belirlenmiş bir noktaya kolay bir şekilde geri dönüşün sağlanabilmesidir. Bu işlem “Snapshot” özelliği ile sağlanabilmektedir. Bir snapshot almak için “Snapshot > Take Snapshot…” adımı izlenebilir. Açılan pencerede isim ve tanım bilgisi girilerek “Take Snapshot” butonu tıklanır. Not: Snapshot alınması sırasında, sanal makinenin kapalı olması, snapshot dosyalarının sanal makinede daha az yer kaplamasını sağlayacaktır. Bu sebeple, çok zorunlu değil ise, makinelerin snapshot’ının açık iken alınmaması tavsiye edilir.Snapshot’ların izlenmesi ve yönetimi için “Snapshot > Snapshot Manager” adımı izlenebilir. Bu pencerede istenilen snaphot seçilerek “Go To” butonuna tıklanırsa ilgili snapshot’ın alındığı duruma dönülebilir. Benzer olarak, “Delete” butonuna tıklanırsa da ilgili snapshot silinir. A.3) Manage Seçeneği Bir sanal makinenin kopyasının alınması, sanal makineye ait dosyaların fiziksel makineden kaldırılması gibi işlemler için Manage seçeneği kullanılabilir. Sanal makinenin klonunun alınması için “Manage > Clone…” adımı izlenebilir. Açılan sanal makine klonlama sihirbazı ile klonlama işlemi başlatılır. Klonlama işlemi mevcut durumda gerçekleştirilebildiği gibi, daha önceden alınmış bir snapshota ait durumun da snapshot’ı alınabilir. Sonraki adımda ise orijinal makineden bağımlı veya bağımsız türde bir sanal makinenin oluşturulacağı belirlenir. Sonraki adımda ise, klonlanacak sanal makinenin adı ve fizilsel yeri belirtilir. Böylece klonlama işlemi gerçekleşir. Böylece birbirinden bağımsız 2 adet sanal makine oluşmuş olur. Bir sanal makineyi disk sisteminden silmek için “Manage > Delete From Disk” adımı izlenebilir. Gelen pencerede silme işlemi onaylanır. Not: Sanal makineyi disk sisteminden silmeden sadece uygulamaya ait kütüphane (Library) penceresinden kaldırmak için, sanal makine sağ tıklanarak “Remove” seçeneği kullanılabilir. A.4) Power Seçeneği Bir sanal makineyi açmak, kapatmak, uykuya almak gibi işlemlerin gerçekleştirildiği seçenektir. Kapalı bir sanal makineyi açmak için “Power > Start Up Guest” veya “Power > Power On” adımları izlenebilir. Böylece sanal makineye ait ikon yeşil renge dönecektir. Açık bir makineye sağ tıklanarak “Power” seçeneği kullanıldığında, diğer güç seçimleri (shutdown, suspend, guest,…) gerçekleştirilebilir. Ayrıca, daha önceden aktif olmayan bazı seçeneklerin, sanal makine açık iken aktif olduğu görülmektedir. Örneğin, kapalı durumdaki bir sanal makinede “Removable Devices” seçeneği pasif iken, bilgisayar açıldığında bu seçenek aktif hale gelmektedir. Tam tersi olarak da açık bir bilgisayarda “Remove” seçeneği pasif iken, kapalı bilgisayarda ise bu seçenek aktiftir. B) Sanal Ağ Ait Yapılandırmalar Bu başlık altında, VMware Workstation için sanal ağ yapılandırması oluşturulacak ve sanal bir makineye ait adaptörlerin ağ ayarlama işlemi gerçekleştirilecek olup sanallaştırma sisteminin ağ ayarının gerçekleştirilmesi ve sanal bir makinenin ağ ayarının gerçekleştirilmesi olarak 2 başlık altında incelenecektir. B.1) Sanallaştırma Sisteminin Ağ Yapılandırması: Virtual Network Editor Sanallaştırma sisteminin ağ yapılandırması sanal makinelerden bağımsız olarak gerçekleştirilen genel (Global) ayarlardır. Bu ayarları gerçekleştirmek için “Edit > Virtual Network Editor” adımları izlenir. Açılan pencerede varsayılan durumda 3 adet sanal ağ kartı (VMnet0, VMnet1 ve VMnet8) bulunmaktadır. Her sanal ağ kartı için birer sanal ağ tipi atanmış olarak bulunmaktadır: Bridged, Host-Only ve NAT. Bu ağ tipleri aşağıdaki gibidir. B.1.1) Bridged Mod Fiziksel bilgisayar ile sanal bilgisayarın aynı ağdaymış gibi davranmasını sağlayan moddur. Böylece, sanal makine, fiziksel makine ile aynı ağdaymış gibi davranır ve kendine ait bir MAC adresi bulunur. Kendisine ait MAC adresi ile (ağda DHCP varsa otomatik olarak) aynı ağdan IP/DNS/Gateway alır, ağdaki diğer bilgisayarlara (yetkisi dahilinde) erişir. Not: Kablosuz ağ ile erişim sağlandığında kablosuz ağa ait adaptör, kablolu ağ ile erişildiğinde kablolu ağa ait adaptör, VPN yapıldığında VPN ağına ait sanal adaptör, Bluetooth ile erişim sağlandığında bu ağa ait adaptör,… vs seçilebildiği gibi, adaptör seçiminin otomatik olarak gerçekleştirilmesi de sağlanabilir. Fiziksel makinedeki adaptörlere göre Bridged moda alınabilecek adaptörler de değişiklik gösterebilir. B.1.2) Host-only Mod Sanallaştırma sistemindeki makinelerin kendi içerisinde bir ağ oluşturması ve sadece fiziksel makine ile erişim sağlanması isteniyorsa bu ağ modu tercih edilebilir. Özellikle zararlı yazılım analizinde fiziksel makinenin bulunduğu ağı korumak için Host-only mod tercih edilir. Bu modda, sanal makine ile fiziksel makine arasında sanal bir ağ kartı ile özel bir ağ oluşturulur. Host-only ağ adaptörleri kullanıldığında; sanal makine, fiziksel makinenin bulunduğu ağa ve kaynaklara erişim sağlayamaz, bu sebeple sanal makine internete de çıkış sağlanamaz. Host-only mod için DHCP ayarları “DHCP Settings…” butonuna tıklanarak gelen pencerede gerçekleştirilebilir. Yukarıda belirtilen ayarlara göre, bu ağa dahil olan ilk sanal makine 192.168.92.128 IP’sine sahip olacaktır. B.1.3) NAT modu Bu modda fiziksel makineye ait ağ adaptörü bir firewall görevi görerek, sanal makinenin fiziksel makineye ait kaynaklara erişmesini sağlar. NAT moddaki sanal makine, fiziksel makinenin ağ adaptörü üzerinden kaynaklara erişim sağlayacağı için, fiziksel makinenin erişim sağlayabildiği kaynaklara eriş sağlayabilirken, fiziksel makinenin erişemediği kaynaklara erişim sağlayamaz. Dış dünyadaki herhangi bir mekanizma (Firewall / IPS / Proxy gibi), sanal makine tarafından gerçekleştirilen her erişim, fiziksel makineden erişilmiş gibi algılar. Host-only modunda olduğu gibi, NAT modu için DHCP ayarı “DHCP Settings” butonu ile gelen pencerede gerçekleştirilebilir. Bunun yanında “NAT Settings” butonu ile gelen pencerede ise DNS ayarları, NetBIOS ayarı ve Port Forwarding ayarı gerçekleştirilebilir. Port Forwading ayarı için “Add” butonuna basılır. Gelen pencerede istenilen ayar gerçekleştirilebilir. Fiziksel makinenin 3390 portuna gelen trafiğin sanal makinenin 3389. Portuna yönlendirilmesi aşağıdaki gibidir. Bu kural ile fizilsel makinenin 3390. portuna RDP yapıldığında, sanal makineye RDP yapılmış olacaktır. Benzer olarak, sanal makinenin HTTP servisine erişim sağlamak için de aşağıdaki gibi bir kural eklenebilir. İstenirse varsayılan adaptörlere ek adaptörler de eklenebilir. Bu amaçla, “Add Network” butonu kullanılabilir. Daha sonra oluşturulan yeni adaptör, istenilen moda alınabilir. Not: Bir sanallaştırma sisteminde NAT modda sadece bir ağ kartı bulunabilir. Bu sebeple, bir adet NAT modunda ağ kartı varken, ikincisi eklenemez. B.2) Sanallaştırma Sisteminin Ağ Yapılandırması: Settings > Network Adapter Sanallaştırma sisteminde ağ kartlarını oluşturduktan sonra bu ağ kartları sanal makinelere atanabilir. Sanal bir makineye ait ağ yapılandırması için ilgili sanal makine seçildikten sonra “VM > Settings > Network Adapter” adımları izlenebilir. Açılan pencerede 5 adet seçenek görülmektedir: Bridged, NAT, Host-only, Custom, LAN segment. İlk 3 mod (Bridged, NAT, Host-only) daha önceki başlık altında açıklanmıştır. “Custom” seçeneği ile istenilen bir ağ kartı seçilebilir. Bu sanal ağlardan 3 tanesi (VMnet0, VMnet1 ve VMnet8) varsayılan olarak gelen ve “Virtual Network Editor” penceresinde de listelenen aplardır. Bunun yanında, “Virtual Network Editor” penceresinde atama yapılmamış bir ağ adaptörü seçilmesi durumunda, bu ağdaki makineler ayrı birer VLAN içerisindeymiş gibi davranış gösterecektir. “LAN segment” seçeneği ile fiziksel bilgisayardan da izole edilmiş VLAN ağları oluşturulabilir. Host-only moddan farklı olarak, fiziksel bilgisayara da erişim sağlanamamaktadır. Bunların yanında ağ yapılandırması ile ilgili 4 önemli noktaya dikkat çekilebilir: i) Ağ kartının MAC adresinin değiştirilmesi için “Advanced” butonu kullanılabilir. ii) Bridged moddaki bir ağ kartında “Replicate physical network connection state” seçeneği de seçilmiş olması gerekir. iii) Herhangi bir modda iken, ağ kartın “Connected” ve “Connected at power on” seçeneklerinin seçilmiş olması gereklidir. iv) VMware Workstation üzerindeki NAT ve DHCP işlemleri servis bazlı çalışmaktadır. Bu sebeple fiziksel bilgisayara ait VMware NAT ve DHCP servislerinin başlamış (started) durumda olması önemlidir.
VMware Nedir? VMware Ne İşe Yarar ve VMware Nasıl Kullanılır?
VMware Nedir? VMware Ne İşe Yarar ve VMware Nasıl Kullanılır?
VMware, 1998 yılında beş farklı BT uzmanı tarafından kurulmuştur. VMware, sanallaştırma teknolojisi üzerine yazılımlar ve uygulamalar geliştiren bir yazılım şirketidir. VMware şirketi geliştirdiği yazılımlarla sanallaştırma endüstrisinde lider hale gelmiş olup, en çok tercih edilen şirketlerden biridir. Ürettiği sanallaştırma yazılımları bilgisayarlarımızda kullandığımız masaüstü sürümler ve sunucu tarafında kullanılanlar olmak üzere iki farklı kategoriye ayrılmaktadır. VMware ilk olarak piyasaya sürdüğü VMware Workstation ile tanınmış ardından VMware GSX Server sürümlü lider yazılımını 2001 yılında piyasaya sunmuştur. 2001 Yılından sonra da VMware şirketi birçok farklı ve geliştirilmiş sanallaştırma yazılımıyla endüstrideki kullanıcılara hitap etmeyi başarmıştır. VMware’in başarsının ardında yatan en önemli kriterlerden biri de şirketin sunmuş olduğu yazılımların tüm mayor işletim sistemleriyle uyumlu olarak çalışmasıdır. VMware’in yazılımları Linux, Windows ve Mac OS X olmak üzere üç popüler ana platform tarafından da desteklenmektedir. VMware Ne İşe Yarar? VMware, kişisel bilgisayar kullanıcıları ve sunucu yöneticilerinin bir çok şeyi simüle etmesine yardımcı olan sanallaştırma yazılımları üretmektedir. Ürettiği bu sanallaştırma yazılımları sayesinde kullanıcılar birçok ihtiyacını yazılım üzerinden giderebilir ve sanallaştırma teknolojisi pratik şekilde kullanabilirler. Daha önceden de söylediğimiz gibi VMware, yazılımlarını desktop ve server olmak üzere iki farklı platform için hazırlıyor. Hangi platformda VMware’in hangi amaç için kullanıldığını maddeler halinde açıklamamız daha iyi olacaktır. Desktop (Masaüstü) Bilgisayarda VMware; Bilgisayarınıza birden daha fazla işletim sistemi kurmanıza olanak sağlar. Böylece dual boot yöntemini kullanmanıza gerek kalmadan da bilgisayarınızda dilediğiniz kadar işletim sistemini kullanabilirsiniz. Bilgisayarınızın işletim sistemi üzerinde denemenin riskli olacağını düşündüğünüz her türlü işlemi VMware ile oluşturduğunuz sanal bir bilgisayar üzerinden gerçekleştirebilirsiniz. Linux işletim sistemi kullanırken, Linux’da desteklenmeyen yazılımları çalıştırmak için kullanabilirsiniz. Özel işlemleriniz için farklı işletim sistemlerini yüklemeden deneyebilirsiniz. Otomatik olarak boot özelliğiyle çalışan yazılımları deneyebilirsiniz. Server (Sunucu) ile VMware; Tek bir sunucu ortamı üzerinde birden fazla işletim sistemi oluşturabilir veya sistemi bölümlere ayırarak ayrı sunucu birimler oluşturabilirsiniz. Kolayca oluşturulan sunucuları yönetebilir veya bu sunucuları başkalarının kontrolüne verebilirsiniz. Uzaktan erişim ve yakından erişim sayesinde sunucuyu kolayca kontrol edebilir, sunucu üzerinde hakimiyet kurabilirsiniz. Fiziksel sunucuya erişim kısıtlaması getirerek başka kullanıcıların giriş yapmasını engelleyebilirsiniz. Oluşturulan sanal sunucuları kolayca askıya alabilirsiniz. Oluşturulan sanal sunuculara kolayca ve istediğiniz kadar IP adresi ataması yapabilirsiniz. Bunların dışında da VMware’i kullanarak daha birçok şey yapabileceğinizi unutmayın. Listede verdiklerimiz sadece VMware’i kullanan kullanıcıların genel kullanım amaçlarını içermektedir. VMware Nasıl Kullanılır? VMware’in en çok tercih edilen sanallaştırma yazılımlarından biri olmasının en önemli nedeni, çapraz platform desteği sayesinde tüm işletim sistemi sürümlerinde kullanılabiliyor olmasıdır. Dilerseniz öncelikle hangi VMware ürününün hangi tip kullanıcılar için geliştirildiğine bir göz atalım; VMware Workstation: Bu uygulama bir bilgisayar üzerine aynı işletim sisteminden veya farklı işletim sistemi kopyalarını kurmak için tercih edilmektedir. Örneğin, bir bilgisayar üzerinde Windows kullanırken aynı zamanda Linux da kullanmak için VMware Workstation’u tercih edebilirsiniz. VMware Fusion: VMware Fusion, Mac işletim sistemine sahip bilgisayarları kullanan kullanıcılar için geliştirilmiş VMware sürümüdür. Bu yazılım paketi için VMware’in Mac için desteklenen sürümü de diyebiliriz. VMware Player: VMware’i bilgisayarlarında ücretsiz olarak kullanmak isteyen kullanıcılar için geliştirilmiş olan VMware sürümüdür. Bu sürüm sadece kişisel kullanımlar için idealdir. Bu sürümlerin tümü, VMware’i Desktop bilgisayarlarında kullanacak kullanıcılar için geliştirilmiş olan sürümlerdir. Bu sürümleri kullanmak için ekstradan bir kaynaktan bilgi almanıza gerek kalmayacaktır. Sadece hangi sürümün ihtiyaçlarınızı karşıladığını bilmeniz yeterli. Ardından size uygun olan VMware sürümü indirip, basit bir kurulum sonrasında sanal bilgisayarlarınızı oluşturmaya başlayabilirsiniz. VMware’in geliştirdiği ürünlerin sadece masaüstü taraflı olmadığını ve aynı zamanda sunucu taraflı yazılımlarının da olduğunu söylemiştik. VMware’in tercih edebileceğiniz sunucu sürümleride aşağıda yer almaktadır. Masaüstü sürümlerinin ve bazı sanallaştırma yazılımlarının aksine VMware’i sunuculara kurmak için birincil bir işletim sisteminin kurulu olmasına gerek yoktur. VMware ESX Server: Profesyonel seviyesinde sanallaştırma çözümü olarak kullanılan VMware yazılımıdır. Geliştirilmiş yapısıyla VMware ESX Server sürümü, ücretsiz sürümlerde elde edilmeyecek bazı avantajlara sahiptir ve daha yüksek performansla sanallaştırma deneyimi sunar. VMware ESXi Server: ESX Server sürümüne benzer bir sürüm olarak bu VMware yazılımında servis konsolu BusyBox ile değiştirilmiştir. Bu özelliğiyle VMware çok daha kolay kulanılmakta ve minimal disk alanına ihtiyaç duymaktadır. VMware Server: Linux ve Microsoft Windows gibi birincil bir işletim sistemi aracılığıyla kullanılabilen ve ücretsiz olarak dağıtılan VMware sürümüdür. VMware’in masaüstü sürümleri kadar sunucu sürümlerini de kullanmak kolaydır ancak sunucu yönetimi konusuna hakim olmayan kullanıcıların VMware’in sunucu çözümlerini kullanması sanıldığı kadar kolay değildir. Bu durumda bir sistem yöneticisinden yardım almanız veya VMware’in kullanım kılavuzunda yazan detaylı bilgileri incelemeniz gerekecektir.
Tarihin ilk hackerıyla tanışmak ister misiniz?
Tarihin ilk hackerıyla tanışmak ister misiniz?
Bilgisayar çağı boyunca birçok şifreleme yöntemi geliştirildi ve kırıldı. Peki bu şifreler hayatımıza ne zaman girdi? İşte bir bilgisayarın şifresini kıran ilk insan Allan Scherr ve hikayesi… Allan Scherr: Bilgisayar şifresi kıran ilk hacker 1962 yılında ABD’nin en prestijli üniversitelerinden Massachusetts Teknoloji Enstitüsü’ndeki (MIT) bilim insanları bilgisayarların güvenliği için yeni bir sistem geliştirdi: Şifre. Zaman paylaşımlı işletim sistemini (CTSS) kullanan MIT’li araştırmacılar, o dönem bilgisayarları paylaşmak zorundaydı ve kullanım süreleri kısıtlıydı. Farklı kullanıcıların dünyanın farklı yerlerinden ve bir telefon ağı aracılığıyla girdiği sistemi sömürenler de yok değildi. Nihayetinde her çalışana sisteme erişmesi için kişisel bir şifre verilmesine karar verildi. Günümüzde bilgisayar ve internet teknolojileri için güvenlik olmazsa olmaz. 1960’lı yıllarda ise şifre kavramı bilgisayar dünyası için çok yeniydi. Tüm şifrelere giden dosya Bilgisayar bilimci Fernando Corbató’nun geliştirdiği bu sistemle bilgisayara girenler, kendilerine ayrılan süre bittiğinde sisteme yeniden giriş yapamıyordu. Ancak her güvenlik sistemi gibi bunu da istismar edecek biri çıktı: MIT’de yüksek lisans eğitimini sürdüren genç bilgisayar bilimci Allan Scherr. Scherr, yüksek lisans tezi için bu sistemin performansını ölçmeliydi. Ancak toplamda sadece 10 saati vardı: “Bu sistemdeki farklı değişkenleri ölçebilmem için özel erişim iznim vardı. Yaklaşık 30 simulasyon hazırlamalıydım ama bana ayrılan süre çok azdı. Daha çok süre istedim ve reddettiler. Ben de bana ayrılan süreyi sıfıra indirmenin yolunu buldum.” Scherr önce tüm şifrelerin toplandığı ‘Gizli kullanıcı şifreleri’ isimli dosyayı buldu. Dosya isminde ‘gizli’ kelimesi özellikle tersten yazılmıştı. Kimsenin haberi bile olmadan bu dosyayı yazdırmanın bir yolunu bulan Scherr, sistemde kullanılan tüm kişisel şifrelerin bir kopyasına sahip oldu. “Artık sisteme istediğim zaman ve sürede girebiliyordum” diyen Scherr, arkasını kollaması için bir de suç arkadaşı buldu. Programın finansal yöneticisine sus payı olarak şifrelerin listesini el altından vermeyi teklif etti, o da kabul etti. Scherr patronlarından bazılarının sistemlerini hacklemekle kalmayıp, arkasında onlarla dalga geçen mesajlar bırakıyordu. ‘Kafamı bir sürü şifreyle doldurmaktan hoşlanmıyorum’ 1960’lu yıllardan sonra şifre kullanımı günlük hayatın bir parçası olmaya başladı. Hava limanlarında da yolcu bilgilerine erişim için şifreler kullanılmaya başlandı. 1970’li yıllarda artık banka müşterileri hesap bilgilerine bu sistemle ulaşıyordu. 1980’lere gelindiğinde şifre gerektiren paylaşımlı bilgisayarların kullanımı yaygınlaştı. Şifre, ekmek ve su gibi en temel ihtiyaçlarımızdan biri haline geldi. Scherr’e göre, bir gün uyanıp da kendi yaşamımıza erişimimizin engellendiğini öğreneceğimiz yakın: “Bence şimdiden bunu yaşıyoruz. Telefona pin kodunu birkaç kez yanlış giriyoruz, telefon devre dışı kalıyor.” MIT’yi bitirdikten sonra 30 yıla yakın IBM teknoloji şirketinde çalışan Scherr, IBM’in yazılım sistemi ve uygulama ve mini bilgisayarlarla iletişim ağını geliştiren kişiydi. Peki bilgisayar endüstrisinin ilk hackerlarından Scherr, başkalarının onun şifresini kırmasını nasıl engelliyor? ‘Kırılamaz şifre’nin formülü ne olabilir? Sherr’in yanıtı şaşırtıcı: “Kafamı bir sürü şifreyle doldurmaktan hoşlanmıyorum. “Ezberlediğim uzun ve karmaşık tek bir şifre var, tüm şifrelerimi yöneten bir uygulamaya girmemi sağlıyor.”
Samsung, Her Şeyi Kolayca Bulmayı Sağlayacak Galaxy SmartTag’i Tanıttı
Samsung, Her Şeyi Kolayca Bulmayı Sağlayacak Galaxy SmartTag’i Tanıttı
Samsung’un Galaxy Unpacked etkinliğinde yeni bir akıllı arama aracı olan Galaxy SmartTag’i tanıttı. Bu küçük cihaz, hemen her şeyi takip edebilmeyi sağlayacak. Daha önce hiç anahtarlarınızı kaybettiğinizde “Keşke anahtarları da telefon gibi çaldırarak bulabilsem” diye düşündünüz mü? O kadar pratik olmasa da yeni Samsung Galaxy SmartTag, bu anlamda büyük rahatlık sağlayacak.   Teknik olarak bu küçük cihazı kaybolmasından korktuğunuz bir şeye ya da canlıya taktığınızda, internet üzerinden o şeyin konumunu bulabileceksiniz. 29,99 dolara piyasaya çıkacak olan cihaz bu ay satışta olacak. Ayrıca 2021’in ilk Galaxy Unpacked etkinliğinde Galaxy S21, S21 Plus ve S21 Ultra tanıtıldı. Kaybetme korkusuna son Teknik olarak bu küçük cihazın üzerinde Bluetooth takip sistemi bulunacak. Böylece akıllı telefonunuzu, anahtarlarınızı ya da başka bir şeyi takip etmek için bu cihazı kullanmak mümkün olacak.  Temel modelde Bluetooth 5.0 LE modülü bulunacak. Böylece tek bir tuşla cihaza bir sinyal göndermek ve yerini tespit etmek mümkün hale gelecek. Galaxy SmartTag+ ise ultra geniş bant genişliği ile daha kesin konum bilgisi sağlayabilecek. Daha sonra gelecek Plus versiyon, artırılmış gerçeklik sayesinde 3 boyutlu konum aramayı da destekleyecek. Samsung ayrıca bu cihazla birlikte bir de uygulama yayınladı. Galaxy Find Network adı verilen uygulama diğer Samsung cihazlarda da kullanılabilecek. Bu özelliğin ileride diğer Android cihazlara da destek vermesi bekleniyor. Ayrıca üzerinde SmartTag bulunan bir şeyi kaybettiğinizde, diğer Samsung kullanıcıları da o şeyi sizinle birlikte arayabilecek. 280 gün batarya süresi Galaxy SmartTag’lerin boyutları 4×4 cm olarak belirlenirken kalınlığı ise 1 santimetre. Plastik kaplamalı olan etiketlerin IP53 sertifikası da bulunuyor. Beyaz, açık kahverengi ve siyah renk seçenekleri olan etiketler CR2032 pille çalışıyor. Tek pille 280 gün boyunca etiketi kullanmak mümkün oluyor.  Android 8 veya üstü kullanan tüm Galaxy akıllı telefonlar Galaxy SmartTag kullanımına izin veriyor. Tekli ya da çoklu Samsung SmartTag modelleri 29 Ocak’ta satışa çıkacak ve adet fiyatı 29,99 dolar olacak. Ayrıca her Galaxy S21 ön siparişine bir adet SmartTag hediye edilecek.